تغییرات بودجه ممکن است کیفیت داده های محتوای گرمای اقیانوس ها را کاهش دهد

آیا بهروزرسانیهایی را از یک منبع قابل اعتماد در مورد تأثیر تغییرات در سیاستهای علمی بر پژوهشها و محققان میخواهید؟ یک ترجیح Eos در جستجوهای شما!
در ایالات متحده و جاهای دیگر، زیرساخت های تحقیقاتی اقیانوس ها با بحران مالی مواجه است. بنیاد ملی علوم ایالات متحده اخیراً پیشنهاد از بین بردن صدها ابزار رصدی در اعماق اقیانوس را ارائه کرد، اما پس از اعتراض عمومی این تصمیم را تغییر داد. با این حال، بودجه عقبافتاده NOAA و کاهش بودجه تحقیقاتی فدرال، استقرار ابزارهای متعلق به ایالات متحده را که معیارهای اقیانوسها را اندازهگیری میکنند، به تأخیر انداخته و آینده Argo، ناوگان جهانی ابزارهای رباتیک اقیانوسبرد را زیر سؤال برده است. علاوه بر این، تعداد کشتیهای دیدهبانی مستقر از اروپا، و همچنین تعداد شناورهای فعال اروپایی، از حدود سال 2020 به طور پیوسته در حال کاهش بوده است.
مطالعه منتشر شده در تغییر اقلیم طبیعت تأثیری که تغییرات بودجه می تواند بر داده های اقیانوس داشته باشد را کمیت می کند. از طریق یک سری آزمایش، تیم تحقیقاتی نشان داد که حتی تغییرات کوچک در دسترسی به دادهها در سیستم جهانی مشاهده اقیانوس (GOOS)، یک شبکه نظارت بر اقیانوس با پشتیبانی سازمان ملل، به طور قابل توجهی کیفیت اطلاعات گرمای اقیانوس در دسترس محققان را کاهش میدهد و پیشبینی آب و هوا و آب و هوای جهانی را دشوارتر میکند.
لیجینگ چنگ، اقیانوس شناس در آکادمی علوم چین و یکی از نویسندگان مطالعه جدید، گفت، برای مثال، بدون مشارکت ایالات متحده در این شبکه، “ما توانایی نظارت بر گرمایش اقیانوس ها را از دست می دهیم.” چنگ یکی از اعضای هیئت فیزیک و اقلیم مشاهده اقیانوس سازمان جهانی هواشناسی است که وضعیت سیستمهای رصد جهانی اقیانوسها را ارزیابی میکند و استراتژیهایی را برای حفظ انعطافپذیری چنین سیستمهایی توصیه میکند.
هیلاری پالوسکی، بیوژئوشیمیدان دریایی در کالج بوستون که در این مطالعه شرکت نداشت، میگوید: «این مقاله واقعاً مهمی است زیرا به عدم قطعیت سیستم رصد اقیانوس جهانی فعلی ما میپردازد.
تخریب داده ها
GOOS شبکه ای از سکوهای مشاهده، مشاهدات کشتی، شناورها و شناورهای آرگو است که انواع متغیرهای کلیدی اقیانوس مانند دما، شوری، مواد مغذی، تنوع زیستی و غیره را اندازه گیری می کند. به طور خاص، این شبکه دادههای با کیفیتی را در مورد محتوای گرمای اقیانوسها ارائه میکند، که اندازهگیری مقدار انرژی ذخیرهشده در اقیانوسهای زمین است. دانشمندان از محتوای گرمای اقیانوس ها برای پیش بینی افزایش سطح جهانی دریاها، طوفان ها و طوفان های استوایی، امواج گرمای دریایی و اثرات آن بر اکوسیستم ها و شیلات و غیره استفاده می کنند.
چنگ گفت: «اگر میخواهیم بدانیم اقلیم چقدر بر اکوسیستمهای اقیانوسی تأثیر میگذارد، باید دمای اقیانوسها و تغییرات محتوای گرمای اقیانوسها را کنترل کنیم.»
به گفته چنگ، بسیاری از اطلاعات جمعآوریشده در مورد سلامت سیستمهای رصد اقیانوس مانند GOOS صرفاً یک فهرست است – شمارش تعداد مشاهدات موجود. او گفت که به ندرت کسی درک می کند که چگونه تعداد مشاهدات موجود بر کیفیت داده ها تأثیر می گذارد. و با وجود تهدیدات جهانی مختلف برای حاکمیت داده و تأمین مالی، انجام این ارزیابی ممکن است مهمتر از همیشه باشد.
چنگ و تیم تحقیقاتی برای اینکه ببینند چگونه از دست دادن فرضی مشاهدات GOOS ممکن است بر دادههای محتوای گرمای اقیانوس تأثیر بگذارد، دو آزمایش انجام دادند. اول، آنها به طور خودسرانه 20٪، 40٪، 60٪ و 80٪ از مشاهدات موجود GOOS از محتوای گرمای اقیانوس را حذف کردند تا تغییرات احتمالی در سیستم را تقلید کنند. از دست دادن این دادهها، اندازهگیریهای نرخ گرمایش سالانه اقیانوسها را در همه موارد کاهش داد و خطای نسبی اندازهگیری را به ترتیب حدود 33، 57، 79 و 97 درصد افزایش داد.
این یک مکان واقعاً خطرناک برای ما به عنوان یک جامعه علمی جهانی اقیانوس است که هر کشوری چنین نقش کلیدی ایفا کند.»
سپس مجموعه دادهها را بر اساس کشور حذف کردند و سناریوهای فرضی ایجاد کردند که در آن تمام مشارکت یک کشور از شبکه پاک میشد. حذف داده ها از پنج کشور اصلی مشارکت کننده (ایالات متحده، استرالیا، ژاپن، فرانسه و آلمان) به طور قابل توجهی اندازه گیری نرخ گرمایش اقیانوس ها را در هر مورد بدتر کرد. برای مثال، حذف دادههای ارائهشده توسط ایالات متحده، خطای نسبی اندازهگیری نرخ جهانی گرمایش اقیانوسها را تا 163 درصد افزایش داد و تشخیص اندازهگیری از نویز را دشوار کرد.
چنگ از میزان تأثیر از دست دادن داده های نگهداری شده توسط ایالات متحده بر مشاهدات محتوای گرمای اقیانوس شگفت زده شد. ایالات متحده بیش از 50 درصد از داده های رصد اقیانوس ها را به GOOS کمک می کند و نظارت حیاتی بر اقیانوس منجمد شمالی و مناطق استوایی انجام می دهد. چنگ میگوید: «ما میدانستیم که مهم است، اما مهمتر از آن چیزی است که فکر میکردیم.
پالوسکی گفت: «از لحاظ تاریخی، من به میزان کمک ایالات متحده به سازمان جهانی دیده بان اقیانوس افتخار کرده ام. اما، او افزود، “این یک مکان واقعاً خطرناک برای ما به عنوان جامعه جهانی علوم اقیانوسی است که هر کشوری چنین نقش مرکزی ایفا کند.”
نویسندگان می نویسند که نتایج آنها ممکن است دست کم گرفتن از چگونگی از دست دادن داده ها بر کیفیت اندازه گیری باشد زیرا در بسیاری از موارد تجهیزات نظارتی و زیرساخت داده بین کشورها مشترک است، به این معنی که تغییر در توانایی یک کشور برای جمع آوری مشاهدات می تواند “از طریق سیستم منتشر شود”.
این تیم همچنین آزمایش کردند که چگونه از دست دادن مشاهدات بر داده های محتوای گرمای اقیانوس تأثیر می گذارد. پالوسکی گفت، سایر متغیرهای مهم میتوانند حتی بدتر از این هم باشند، زیرا آنها قبلاً توسط مشاهدات کمتری از محتوای گرمای اقیانوس محدود شدهاند.
هماهنگی و همکاری
چنگ گفت که نتایج نشان می دهد که کشورها نیاز به همکاری نزدیک تر برای اطمینان از پوشش جهانی طولانی مدت رصد اقیانوس ها دارند. او گفت: «این باید به شیوه ای بسیار هماهنگ تر انجام شود. او گفت که سیستم جهانی مخابرات سازمان جهانی هواشناسی (GTS) یک مدل ممکن را ارائه می دهد. برای دسترسی به داده های GTS، یک کشور باید داده ها را نیز ارائه دهد.
“برخی از کمک های ایالات متحده بودجه لازم برای رساندن ما به این گفتگوها را ندارند [in 2029]”
چنگ گفت، دانشمندان همچنین میتوانند با همکاری با یکدیگر هنگام رفتن به سفرهای دریایی، هماهنگی بهتری داشته باشند. او یک پلت فرم جهانی را متصور است که دانشمندان می توانند از آن برای برقراری ارتباط استفاده کنند تا ببینند آیا اهداف تحقیقاتی و سفرهای دریایی آنها با دانشمندان سایر نقاط جهان مطابقت دارد یا خیر. انجمن مشاهده اقیانوس هر 10 سال یکبار تشکیل جلسه می دهد. نشست بعدی در سال 2029 در چینگدائو چین برگزار خواهد شد. چنگ گفت این نشست فرصت خوبی برای “همه برای نشستن دور هم و ایجاد توافقی در سطح بالا در مورد چگونگی حرکت رو به جلو” به سمت هماهنگی بهتر خواهد بود. او گفت: «من فکر میکنم میتوانیم به این هدف برسیم.
پالوسکی گفت، با این حال، ممکن است سال 2029 برای پرداختن به برخی از عدم قطعیت های پیش روی تحقیقات اقیانوسی ایالات متحده خیلی دیر باشد. “برخی از کمک های ایالات متحده بودجه لازم برای رساندن ما به این گفتگوها را ندارند [in 2029]”
– گریس ون دیلن (@gvd.bsky.social)، نویسنده کارکنان


