یک مطالعه جدید نشان می دهد که بسیاری از مناطق بیش از 1.5 درجه سانتیگراد و برخی بیش از 2 درجه سانتیگراد گرم شده اند.

تحقیقات و توسعه های تقویت کننده وبلاگی برای به روز رسانی های کوتاه است که زمینه ای را برای هجوم اخباری که علم و دانشمندان امروزی را تحت تاثیر قرار می دهد فراهم می کند.
به طور متوسط، دمای کره زمین از دوران پیش از صنعتی شدن حدود 1.44 درجه سانتیگراد (2.60 درجه فارنهایت) گرم شده است. اما دانشمندان مطمئن هستند که جهان احتمالاً وارد بازه زمانی 20 ساله شده است که در آن از حد 1.5 درجه سانتیگراد (2.7 درجه فارنهایت) تعیین شده توسط توافقنامه پاریس در زمان امضای آن در سال 2016 فراتر خواهد رفت.
میانگین آب و هوای جهانی امروز از نظر آماری از یک درجه و نیم گرم شدن جهان قابل تشخیص نیست.
یک مطالعه جدید منتشر شده در تغییر اقلیم طبیعت، نشان می دهد که از نظر منطقه ای بسیاری از نقاط روی زمین قبلاً از 1.5 درجه سانتیگراد (2.7 درجه فارنهایت) فراتر رفته اند و نشان می دهد که مناطق دیگر به دلیل تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان تا 2 درجه سانتیگراد (3.6 درجه فارنهایت) گرم شده اند.
این مطالعه اولین مطالعه ای است که با پر کردن شکاف های داده برای مناطق فاقد مشاهدات آب و هوایی تاریخی، چنین تحلیلی در مقیاس منطقه ای از گرم شدن ارائه می دهد.
فرانسیس زوایرز، دانشمند آب و هوا در دانشگاه ویکتوریا و یکی از نویسندگان مطالعه جدید، در یک کنفرانس خبری گفت: «متوسط آب و هوای جهانی امروز از نظر آماری با گرم شدن 1.5 درجه جهان قابل تشخیص نیست.
برای درک گرمایش در مقیاس منطقهای، نویسندگان مشاهدات آب و هوای منطقهای، مشاهدات آب و هوای جهانی، و شبیهسازیهای تغییرات آب و هوایی گذشته را برای دهها منطقه شناساییشده در گزارش ششم ارزیابی تغییرات آب و هوای بیندولتی (IPCC) تحلیل کردند.
این روش برای تخمین گرمایش در مکان هایی بدون مشاهدات تاریخی کامل تغییرات آب و هوایی طراحی شده است.
Xuebin Zhang، اقلیم شناس در دانشگاه ویکتوریا و یکی از نویسندگان این گزارش، در یک کنفرانس خبری گفت: «در برخی از نقاط جهان، اسناد تاریخی کمیاب و یا حتی وجود ندارند. به عنوان مثال، در کانادا، مشاهدات آب و هوایی کافی تنها به سال 1948 بازمی گردد، زویرز گفت: “و همین امر در بسیاری از کشورها و مناطق در سراسر جهان صادق است.”
ما در حال مشاهده تأثیر تغییرات آب و هوایی هستیم که سیاستمداران در پاریس میخواستند در صورت امکان از آن اجتناب کنند.»
پس از پر کردن شکافها، محققان دریافتند که آب و هوای کنونی از زمان ماقبل صنعتی در 94 درصد مناطق از 1.5 درجه سانتیگراد (2.7 درجه فارنهایت) فراتر رفته است. برخی از مناطق سریعتر گرم شده اند: برای مثال، در کانادا و بخش های بزرگی از اروپا، دما در حال حاضر بیش از 2 درجه سانتیگراد (3.6 درجه فارنهایت) گرم شده است. در برخی از مناطق با عرض جغرافیایی بسیار بالا، گرمایش بیش از 2.5 درجه سانتیگراد (4.5 درجه فارنهایت) بود. برای مثال، قطب شمال روسیه 3.3 درجه سانتیگراد (5.9 درجه فارنهایت) گرم شده است.
“در عمل، ما در حال حاضر در دمای 1.5 درجه سانتیگراد زندگی می کنیم [2.7°F] پیتر استات، دانشمند آب و هوا در دانشگاه اکستر که در این تحقیق شرکت نداشت، در تفسیری بر این مطالعه نوشت: تغییر اقلیم طبیعت این بدان معناست که ما شروع به دیدن تأثیرات تغییرات آب و هوایی کرده ایم که سیاستمداران در پاریس می خواستند در صورت امکان از آن اجتناب کنند.»
نویسندگان همچنین پیش بینی کردند که میانگین دمای جهانی چه زمانی از مرز توافق پاریس عبور می کند. آنها پیش بینی کردند که تحت یک سناریوی انتشار بالا (SSP5-8.5)، میانگین دمای جهانی در سال 2029 به 1.5 درجه سانتیگراد (2.7 درجه فارنهایت) و در سال 2042 به 2 درجه سانتیگراد (3.6 درجه فارنهایت) خواهد رسید. (به نظر می رسد IPCC آماده رد سناریوی انتشار بالا در ارزیابی بعدی خود است، اما محققان پیش بینی سناریوهای دیگر را در این مقاله لحاظ نکردند.)
“هنوز امکان محدود کردن گرمایش به بیش از 2 درجه سانتیگراد وجود دارد.” [3.6°F]زویر گفت، اما این امر مستلزم کاهش بسیار سریع انتشار گازهای گلخانه ای از سطوح فعلی است.
ژانگ بر نیاز به مشاهدات بیشتر آب و هوا برای ادامه ردیابی چگونگی تغییر آب و هوا در منطقه تاکید کرد. او گفت: «نیاز به اطلاعات آب و هوایی بهتر مانند همیشه مهم است. “پایش پایدار آب و هوا و مشاهدات با کیفیت بالا بسیار مهم است. آنها به ما کمک می کنند تا چگونگی تغییر آب و هوا را ردیابی کنیم، تأثیرات آن بر مردم و اکوسیستم ها را درک کنیم، و شواهد مورد نیاز برای تصمیم گیری آگاهانه سازگاری را ارائه کنیم.»
– گریس ون دیلن (@gvd.bsky.social)، نویسنده کارکنان


