در اوایل این هفته ، کیوان 128 قمر رسمی جدید را به دست آورد ، زیرا اتحادیه بین المللی نجوم این کشف را توسط تیمی از اخترشناسان به سرپرستی ادوارد اشتون در آکادمی سینیکا در تایوان تصدیق کرد. سیاره ششم از خورشید در حال حاضر در مجموع 274 ماه دارد که بیشتر از همه سیاره در منظومه شمسی است.
این کشف سؤالات بسیاری را مطرح کرد. چگونه قمرها را متوجه می شوید و چرا هیچ کس این موارد را ندیده است؟ آیا مشتری بیشترین قمرها است؟ همه این قمرها آن را چه می نامند؟ آیا آنجا بیشتر وجود دارد؟ و به هر حال کاری که ماه انجام می دهد دقیقاً چه کاری انجام می دهد؟
تعدادی از قمرهای زحل
این اکتشافات جدید محل کیوان را به عنوان برنده رقابت ماه منظومه شمسی ، با قمرهای جامد تر از سایر سیارات در ترکیب ، سیمان می کند. اما این همیشه اینگونه نبود.
چهار قمر بزرگ مشتری – IO ، Europa ، Ganymede و Callisto – اولین کسانی بودند که در مدار سیاره دیگری یافت شدند. آنها بیش از 400 سال پیش ، در سال 1610 توسط گالیله گالیله مورد توجه قرار گرفتند. اولین ماه شناخته شده کیوان ، تایتان ، 45 سال بعد توسط ستاره شناس هلندی کریستین هویگنز کشف شد.
دسته جدید 128 قمر با تنظیم تصاویر توسط تلسکوپ کانادا فرانسه هاوایی کشف شد. برخی از قمرهای دیگر زحل توسط سفرهای فضایی و برخی دیگر در طی آنچه “حلقه های هواپیما” نامیده می شود ، کشف می شوند.
هنگامی که فضاپیمای Voyager 1 از کیوان عبور کرد ، برای شناسایی اطلس قمری مورد استفاده قرار گرفت. بعداً ، مأموریت کاسینی هفت قمر جدید زحل را افتتاح کرد.
حلقه های عبور از جایی است که به نظر می رسد حلقه های زحل از دیدگاه ما در اینجا روی زمین ناپدید می شوند. این زمانی است که کیوان در زاویه مناسب قرار دارد ، بنابراین ما دقیقاً به صورت جانبی به حلقه ها نگاه می کنیم (یعنی وقتی فقط می توانیم لبه حلقه ها را ببینیم).
تایتان در هنگام عبور از حلقه و 12 قمر دیگر کشف شد. حلقه های زحل در سال 2025 ، در مارس و نوامبر دو بار رواج خواهد یافت.
نژاد قمری
از سال 2019 تا 2023 ، مشتری و کیوان ابتدا در مسابقه ماه مبارزه می کنند.
در سال 2019 ، کیوان با افتتاح 20 قمر جدید از مشتری فراتر رفت. این تعداد برای کیوان و 79 برای مشتری به 82 رسید.
فقط چند سال بعد ، در فوریه 2023 ، مشتری 12 قمر جدید را هدایت کرد ، در آن زمان 83 قمر کیوان را شکست داد. فقط کمی بعد ، هنوز در سال 2023 ، همان ستاره شناسان که 128 قمر آخر را کشف کردند 62 قمر در اطراف زحل یافتند. این سیاره حلقه دار را محکم در مجری قرار داد.
در جای دیگر منظومه شمسی ، زمین دارای یک ماه ، مریخ دو ، مشتری دارای 95 ، اورانوس دارای 28 و نپتون 16 است ، در مجموع 142 ماه. تمام کاری که ما باید انجام دهیم این است که ده قمر دیگر در اطراف کیوان پیدا کنیم تا تعداد سایر سیارات ترکیب شده را دو برابر کند.
منظم یا نادرست؟
قمرهای کشف شده به تازگی کوچک هستند. هر کدام فقط چند کیلومتر فاصله دارند. اگر چیزی کوچک باشد می تواند یک ماه باشد ، واقعاً ماه چه چیزی در نظر گرفته می شود؟
ناسا به ما می گوید “بدنهای طبیعی شکل گرفته که سیارات مدار را قمر می نامند” ، اما حتی سیارک ها نیز می توانند قمری داشته باشند. ما در سال 2022 یک فضاپیما در ماه یک سیارک فرو ریختیم. زمین دارای چندین مینی مون بود که برخی از آنها فقط چند متر اندازه داشتند. خط آنچه است و نه ماه کمی مه است.
سیارات در حال چرخش در منظومه شمسی می توانند “منظم” یا “نادرست” باشند. قمرهای جدید نامنظم هستند.
قمرهای منظم در اطراف سیاره همزمان با شکل گیری خود سیاره تشکیل می شوند. اعتقاد بر این است که قمرهای نامنظم سیارات کوچکی (سیارات) هستند که در حالی که سازند تکمیل می شود ، از سیاره اسیر می شوند. آنها سپس با برخورد به قطعات شکسته می شوند.
قمرهای منظم تمایل دارند که در مدار های زیبا و گرد در اطراف استوا به دور سیارات خود بروند. قمرهای نامنظم معمولاً در تخم مرغ های بزرگ بیشتر از سیارات و در زیر محدوده زاویه ها قدم می زنند. کیوان دارای 24 قمر معمولی و 250 قمر نامنظم است.
یادگیری این قمرها می تواند در مورد چگونگی شکل گیری قمرها به ما بگوید و سرنخ هایی در مورد چگونگی شکل گیری و توسعه منظومه شمسی نشان دهد.
حلقه های زحل از قطعات کوچک یخ و سنگ ساخته شده است. اخترشناسان بر این باورند که آنها توسط قطعات دنباله دار ، سیارک ها و قمرها تشکیل شده اند که با گرانش زحل از هم جدا می شوند.
بنابراین در مورد کیوان ، قمرهای نامنظم می توانند درباره شکل گیری حلقه های زیبای آن اطلاعات بیشتری به ما بگویند.
اسم چیست؟
نام سایتهای نجومی توسط اتحادیه بین المللی نجوم (IAU) اداره می شود. در ابتدا ، تمام قمرهای موجود در منظومه شمسی از اساطیر یونانی و رومی نامگذاری شدند.
اما تعداد زیادی از قمرها ، به ویژه کیوان و مشتری ، به این معنی است که IAU از اساطیر دیگری به غول ها و خدایان گسترش یافته است. و همه چیز مربوط به جزئیات است. در صورت یافتن قمرهای باینری ، به آنها نیاز به نام دوقلوها یا خواهر و برادرها داده می شود.
هفتمین مون اول زحل به جای نام شماره ها را دریافت کرد. در سال 1847 ، جان هرشل آنها را در تایتان های یونانی تعمید داد. آنها پس از نشت از تایتان ها و غول های اساطیری یونانی ، سیستم نامگذاری را گسترش دادند تا شامل خدایان اینویت و گال و غول های نروژی شود.
کشف کنندگان می توانند نام را برای قمرها ارائه دهند و نام آنها ارائه می شود از IAU در اولویت قرار می گیرد. در گذشته ، مسابقات برای نامگذاری قمرهای جدید مشتری و کیوان برگزار می شد.
با 128 قمر جدید برای کیوان ، می تواند مدتی طول بکشد تا نامهایی را دنبال کنند که از قوانین IAU پیروی می کنند. شاید حتی شاهد اضافه کردن اساطیر مختلف باشیم. باید صبر کنیم و ببینیم. تا آن زمان ، هر ماه نامی از اعداد و حروف مانند “S/2020 S 27” ساخته شده است.
آیا قمرهای بیشتری پیدا خواهیم کرد؟
بدون تعریف محکم از ماه ، دشوار است که بگوییم چه زمانی (یا اگر) ما هرگز برای یافتن آنها به پایان خواهیم رسید. همه هستند
این گفته است که احتمالاً محدودیتی در تعداد اشیاء قمری وجود دارد که اخترشناسان احتمالاً می خواهند به لیست اضافه کنند. ادوارد اشتون ، که رهبری کشف قمرهای جدید را رهبری می کند ، فکر نمی کند تا زمانی که فناوری ما بهبود نیافته ، قمرهای جدید زیادی پیدا خواهیم کرد.
لورا نیکول دریسن ، دکترا در نجوم رادیو ، دانشگاه سیدنی
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
