کشاورزی بریده بریده و بسوزان می تواند تنوع زیستی جنگل را افزایش دهد

بر اساس مطالعه جدیدی که در بلیز انجام شده است، کشاورزی بریده بریده و بسوزان که توسط بسیاری از جوامع بومی در سراسر جهان انجام می شود، ممکن است در واقع تأثیر مثبتی بر جنگل ها داشته باشد.
محققان دریافتند که در مناطقی از جنگلهای بارانی که کشاورزان محلی با استفاده از تکنیکهای بریدهشدن و سوزاندن، تکههای کشاورزی با اندازه متوسط – نه خیلی کوچک و نه خیلی بزرگ – ایجاد کردند، تنوع گیاهان جنگلی افزایش یافت.
گفت: این با دیدگاه استانداردی که در گذشته توسط سازمان ملل متحد و سایرین ترویج شده بود، در تضاد است و بریدگی و سوختن را به عنوان عامل اصلی جنگل زدایی در سراسر جهان معرفی می کرد. .
محققان ایالت اوهایو با محققان محلی و اعضای جامعه برای مطالعه دو روستای قوچچی مایاها در جنوب بلیز همکاری کردند.
منطقه مورد مطالعه حدود 18000 هکتار در ناحیه تولدو بلیز است و شامل روستاهای مایا کریک سارکو و گراهام کریک است. داونی از سال 2005 در روستاها کار می کند.
بیش از سه چهارم ساکنان این دو روستا به کشاورزی بریده بریده – چیزی که مردم شناسان «آزاد شده» می گویند – به عنوان یکی از منابع اصلی امرار معاش خود متکی هستند. ذرت مهمترین محصول است.
کشاورزی سوئدی در زمین هایی انجام می شود که متعلق به جامعه است و طبق قوانین و هنجارهای مرسوم آنها استفاده می شود. خانوارهای محلی با توجه به نیاز خود بخشی از جنگل را برای کشاورزی پاکسازی خواهند کرد. آنها درختانی را که قطع کرده اند می سوزانند تا مواد مغذی را دوباره به خاک برگردانند. آنها زمین را برای چند سال زراعت می کنند و سپس اجازه می دهند به حالت طبیعی خود برگردد در حالی که از یک قطعه جنگلی جدید برای کشاورزی استفاده می کنند.
محققان از تکنیکهای مختلفی، از جمله سنجش از دور از هواپیماهای بدون سرنشین و نقشهبرداری از زمین، برای تخمین تعداد گونههای گیاهی در مناطق خاص استفاده کردند و این موضوع را به اختلالات چشمانداز در مناطق با کاربری سنگین اولیه دو روستای مورد مطالعه مرتبط کردند.
در آوریل 2018، محققان از پهپادهای دوربردی که در ارتفاع 1500 فوتی پرواز می کردند و مجهز به حسگر چند طیفی 5 باندی برای اسکن منطقه مورد مطالعه استفاده کردند. این حسگرها تغییرات کوچکی را در نور منعکس شده توسط درختان و سایر گیاهانی که کف جنگل را تشکیل میدهند، انتخاب میکنند – چیزی که دانشمندان آن را تنوع طیفی مینامند.
داونی گفت که سطوح بالاتر تنوع طیفی با تنوع بیشتر در زندگی درختان و گیاهان مطابقت دارد.
او گفت از آنجایی که پهپادها بسیار نزدیک به بالای طبقه بالا پرواز می کردند، حسگرها قادر به گرفتن تصاویر با وضوح بالا بودند که از ماهواره ها در دسترس نبودند. این به محققان اجازه داد تا تجزیه و تحلیل بسیار دقیقی از تنوع زیستی به دست آورند.
همچنین به محققان این امکان را میدهد تا اختلالات کوچک در جنگل، از جمله مزاحمتهای ناشی از کشاورزی را پیدا کنند و یک «شاخص تکه تکه شدن» برای مناطق جنگل محاسبه کنند.
علاوه بر این، محققان با یک تیم نقشهبرداری محلی کار کردند که دادههای مربوط به تاریخچه کاربری زمین را جمعآوری کردند تا مشخص کنند که چه مدت از یک قطعه خاص جنگل برای کشاورزی گسترده استفاده شده است.
داونی میگوید: «زمانی که شما یک جنگل بالغ دارید، درختان بزرگ یک تاج پوشش ایجاد میکنند که مانع از رسیدن نور خورشید به کف جنگل میشود و از رشد انواع دیگر گیاهان جلوگیری میکند.
کاری که کشاورزی انجام می دهد این است که لکه ای از جنگل را باز می کند که به نور خورشید اجازه ورود می دهد و به سایر گونه های گیاهی اجازه می دهد ریشه بدهند و رشد کنند. و وقتی این اتفاق بیفتد، تنوع را در جنگل افزایش میدهید که چیز خوبی است.”
داونی خاطرنشان کرد که این امر به طور طبیعی از طریق رعد و برق، طوفان ها و سایر طوفان هایی که مناطق جنگلی را باز می کنند اتفاق می افتد. کشاورزان محلی از همین نوع فرآیندها استفاده میکنند و تکههایی را درست میکنند که اندازه مناسبی دارند تا تنوع گونهها را به حداکثر برسانند.
او گفت که تکه های با اندازه متوسط کلیدی برای کارکرد آن هستند. جنگل های بالغ به طور طبیعی تعداد بسیار کمی از گونه های کمیاب دارند که به عنوان بانک بذر عمل می کنند. اگر تکه های پاک شده خیلی کوچک باشند، این گیاهان کمیاب شانسی برای رشد ندارند. اگر لکه ها خیلی بزرگ باشند، می تواند بانک بذر منطقه را از بین ببرد تا گونه های کمیاب نتوانند برگردند.
داونی گفت: “شما باید مقیاس فضایی این پاکسازی ها را به درستی دریافت کنید تا تنوع زیستی را واقعا افزایش دهید.” این همان چیزی است که ما دریافتیم که کشاورزان محلی تمایل به انجام کشاورزی هیجانانگیز دارند.»
داونی گفت که شواهد ارائه شده توسط این مطالعه در مورد تأثیر مثبت کشاورزی در حال حاضر که جامعه بین المللی بر کشاورزی محلی در رابطه با تغییرات آب و هوایی متمرکز شده است، اهمیت ویژه ای دارد.
COP28نشست آب و هوای سازمان ملل که در 28 نوامبر در امارات متحده عربی آغاز شد، برگزار خواهد شد.گفتگوی بومیدر جلسه 5 دسامبر. در خلاصه این نشست، سازمان ملل خاطرنشان کرد که مردم بومی از 80 درصد تنوع زیستی زمین محافظت می کنند.
داونی گفت این تحقیق نشان می دهد که مقررات کشاورزی از بالا به پایین توسط گروه های ملی و بین المللی بهینه نیست. در عوض، برنامههای تغییر اقلیم باید مایل به حمایت از شیوهها و مؤسساتی باشند که ممکن است به نظر میرسد ارتباطی دور با حفاظت دارند، اما ممکن است برای فرهنگها و معیشت محلی حیاتی باشند.
او گفت: “مطالعه ما نشان می دهد که جوامع محلی، با حمایت از شیوه های مرسوم و هنجارهای فرهنگی خود، می توانند این سطح متوسط از اختلال در جنگل را حفظ کنند که تنوع زیستی را حفظ یا حتی افزایش می دهد.”
بودجه این مطالعه توسط بنیاد ملی علوم.
سایر نویسندگان همکار عبارتند از متیو واکر، ویلیام پیترمن، رونگجون شین، شین اسکاگز و شوانگ سونگ از ایالت اوهایو. Jacob Moschler از Moschler Robotics در مریلند; فیلبرتو پنادوس از دانشگاه گالن، بلیز؛ و خوان پاپ از روستای کریک سارکو در بلیز.
متصل
مطالب موجود در این بیانیه مطبوعاتی از سازمان تحقیقاتی اصلی آمده است. محتوا ممکن است برای سبک و طول ویرایش شود. من بیشتر می خواهم؟ برای ایمیل روزانه ما ثبت نام کنید.




