سنگ های فضایی و گرد و غبار سیارک ها گران قیمت هستند و گران ترین مواد مورد استفاده در علم نیستند
پس از یک سفر هفت ساله و تقریباً 4 میلیارد مایل، OSIRIS-REx ناسا سفینه فضایی فرود آمد در صبح روز 24 سپتامبر 2023 با یک محموله گرانبها به صحرای یوتا وارد شد. سفینه فضایی نمونه ای از سیارک بننو را برگرداند.
تقریباً نیم کیلوگرم از مواد جمع آوری شده از سیارک 85 میلیون تنی (77.6 میلیارد کیلوگرم) به دانشمندان کمک می کند تا در مورد شکل گیری منظومه شمسیاز جمله اینکه آیا سیارک هایی مانند بننو شامل مواد شیمیایی برای زندگی است.
بودجه ماموریت ناسا توسط 800 میلیون دلار آمریکا و در نهایت تقریباً هزینه خواهد داشت 1.16 میلیارد دلار برای فقط زیر 9 اونس نمونه (255 سال). اما آیا این گران ترین ماده شناخته شده است؟ حتی نزدیک هم نیست
من هستم استاد نجوم. من در مطالعاتم از صخره های ماه و مریخ استفاده می کنم و مجموعه متوسطی از شهاب سنگ ها را دارم. من از این واقعیت شگفت زده می شوم که می توانم چیزی را در دست بگیرم که میلیاردها سال از میلیاردها مایل دورتر است.
هزینه برگرداندن نمونه
قیمت یک مشت سیارک 132 میلیون دلار است در هر اونس، یا 4.7 میلیون دلار در هر گرم. یعنی حدود 70000 بار قیمت طلاکه در چند سال گذشته در محدوده 1800 تا 2000 دلار در هر اونس (60 تا 70 دلار در هر گرم) بوده است.
اولین ماده فرازمینی که به زمین بازگشت از برنامه آپولو بود. بین سالهای 1969 و 1972، شش ماموریت آپولو 842 پوند (382 کیلوگرم) را تحویل دادند. نمونه های قمری.
را هزینه کل برای برنامه آپولو، با تعدیل تورم، 257 میلیارد دلار بود. این سنگ های ماه نسبتاً ارزان بودند و 19 میلیون دلار در هر اونس (674000 دلار در هر گرم) بودند و البته آپولو ارزش افزوده ای در نمایش فناوری برای پروازهای فضایی انسان داشت.
ناسا قصد دارد نمونه هایی از مریخ را در اوایل دهه 2030 بازگرداند تا ببیند آیا نشانه هایی از حیات باستانی وجود دارد یا خیر. را بازگشت نمونه ها از مریخ هدف ماموریت بازگشت است 30 لوله نمونه با وزن کل در هر پوند (450 سال). را مریخ نورد پشتکار قبلا دارد کش 10 نمونه از این نمونه ها.
با این حال، هزینه ها افزایش یافته است زیرا این ماموریت پیچیده است و شامل چندین ربات و سفینه فضایی می شود. این نمونه ها ممکن است 11 میلیارد دلار هزینه داشته باشند، یعنی 690 میلیون دلار در هر اونس (24 میلیون دلار در هر گرم)، پنج برابر هزینه واحد نمونه Bennu.
برخی از سنگ های فضایی رایگان هستند
برخی از سنگ های فضایی هیچ ارزشی ندارند. تقریبا 50 تن نمونه رایگان منظومه شمسی باران روی زمین هر روز. بیشتر آنها در جو می سوزند، اما اگر به زمین برسند به آنها شهاب سنگ می گویندو بیشتر آنها از سیارک ها می آیند.
شهاب سنگ ها می توانند گران باشند زیرا تشخیص و بازیابی آنها ممکن است دشوار باشد. همه سنگ ها یکسان به نظر می رسند مگر اینکه متخصص زمین شناسی باشید.
بیشتر شهاب سنگ ها سنگی هستند، کندریت نامیده می شود، و می توان آنها را به صورت آنلاین با قیمت کمتر از 15 دلار در هر اونس (50 سنت در هر گرم) خریداری کرد. کندریت ها از نظر محتوایی با سنگ های معمولی متفاوت هستند دانه های گردی به نام کندرول که در زمان تولد منظومه شمسی 4.5 میلیارد سال پیش به صورت قطرات مذاب در فضا شکل گرفت.

شهاب سنگ های آهنی با یک پوسته تیره ناشی از ذوب سطحی هنگام عبور از اتمسفر و یک الگوی داخلی از بلورهای فلزی بلند متمایز می شوند. قیمت آنها 50 دلار در هر اونس (1.77 دلار در هر گرم) یا حتی بیشتر است. پالاسیتی شهاب سنگ های آهنی هستند که با ماده معدنی الیوین مخلوط شده اند. هنگامی که برش داده می شوند و صیقل می شوند، رنگ زرد مایل به شفافی دارند و می توانند بیش از 1000 دلار در هر اونس (35 دلار در هر گرم) به فروش برسند.
بیش از چند شهاب سنگ از ماه و مریخ به ما رسیده است. نزدیک به 600 به عنوان شناخته شده است از ماه می آیدو بزرگترینبا وزن 4 پوند (1.8 کیلوگرم)، با قیمت حدود 4700 دلار در هر اونس (166 دلار در هر گرم) به فروش می رسد.

حدود 175 شهاب سنگ شناسایی شده است از مریخ آمده است. یکی بخر قیمت آن حدود 11000 دلار در هر اونس (388 دلار در هر گرم) خواهد بود.
محققان می توانند متوجه شوند شهاب سنگ ها از کجا می آیند؟ با استفاده از مسیر فرود خود برای نشان دادن مسیر خود به کمربند سیارکی یا مقایسه ترکیب آنها با کلاس های مختلف سیارک ها. کارشناسان می توانند از طریق زمین شناسی و کانی شناسی سنگ های ماه و مریخ از کجا آمده اند.
محدودیت این نمونههای «رایگان» این است که هیچ راهی برای دانستن اینکه آنها از کجای ماه یا مریخ آمدهاند، وجود ندارد و کاربرد علمی آنها را محدود میکند. همچنین، آنها به محض فرود روی زمین شروع به آلوده شدن میکنند، بنابراین تشخیص اینکه آیا میکروبهای موجود در آنها بیگانه هستند یا نه، دشوار است.
عناصر و مواد معدنی گرانبها
برخی از عناصر و مواد معدنی به دلیل کمیاب بودن گران هستند. فقط عناصر جدول تناوبی قیمت های پایینی دارند برای هر اونس، کربن یک سوم سنت، آهن 1 سنت، آلومینیوم 56 سنت و حتی جیوه کمتر از یک دلار قیمت دارد (برای 100 گرم، کربن 2.40 دلار، آهن کمتر از یک سنت و آلومینیوم 19 قیمت دارد. سنت). هر اونس نقره 14 دلار (گرمی 50 سنت) و طلا 1900 دلار در هر اونس (67 دلار در هر گرم) است.
هفت عنصر رادیواکتیو در طبیعت بسیار نادر هستند و ایجاد آنها در آزمایشگاه به قدری دشوار است که هزینه بازگشت نمونه مریخ ناسا را کم می کند. پولونیوم 209، گرانترین آنها، 1.4 تریلیون دلار در هر اونس (49 میلیارد دلار در هر گرم) قیمت دارد.
سنگ های قیمتی نیز می توانند گران باشند. زمرد با کیفیت بالا 10 برابر بیشتر هستند قیمت طلاو الماس های سفید 100 برابر بیشتر از قیمت طلا هستند.

برخی از الماس ها دارای ترکیبی از بور هستند که به آنها الف رنگ آبی روشن. آنها تنها در تعداد انگشت شماری از معادن در سراسر جهان و در 550 میلیون دلار در هر اونس (19 میلیون دلار در هر گرم) آنها با قیمت نمونه های آینده از مریخ رقابت می کنند – یک اونس 142 قیراط است، اما تعداد بسیار کمی از جواهرات به این بزرگی هستند.
را گران ترین مواد مصنوعی یک “سلول” کروی کوچک از کربن است که یک اتم نیتروژن درون آن به دام افتاده است. اتم داخل سلول بسیار پایدار است، بنابراین می توان از آن برای تشخیص زمان استفاده کرد. فولرن های اندوهدرال از مواد کربنی ساخته شده اند که می توان از آن برای ایجاد ساعت های اتمی بسیار دقیق استفاده کرد. آنها می توانند 4 میلیارد دلار در هر اونس (141 میلیون دلار در هر گرم) ارزش داشته باشند.
گران ترین از همه
ضد ماده در طبیعت رخ می دهد، اما بسیار نادر است، زیرا هر بار که یک پادذره ایجاد می شود، به سرعت توسط یک ذره از بین می رود و تشعشع تولید می کند.
را شتاب دهنده ذرات در سرن می تواند 10 میلیون آنتی پروتون در دقیقه تولید کند. خیلی به نظر می رسد، اما با این سرعت میلیاردها سال طول می کشد و یک میلیارد میلیارد (1018) دلار برای تولید یک اونس (3.5 x 1016 دلار در هر گرم) هزینه می شود.
Warp درایوها همانطور که توسط Star Trek پیشبینی شده بود، با نابودی ماده-ضد ماده، باید منتظر بمانید.
این مقاله توسط گفتگو تحت مجوز Creative Commons. ادامه مطلب مقاله اصلی.
نظرات بیان شده متعلق به نویسنده است و لزوماً منعکس کننده نظرات ناشر نیست.


