جنگل های تکه تکه شده کربن کمتری آزاد می کنند

adminژوئن 26, 2026

24 خواندن این مطلب 3 دقیقه زمان میبرد

جنگل های تکه تکه شده کربن کمتری آزاد می کنند

زمانی که دولت‌ها، سازمان‌های غیردولتی یا شرکت‌ها جنگل‌ها را قطع می‌کنند، اغلب متعهد می‌شوند که اهداف خالص جنگل‌زدایی را به صفر برسانند، به این معنی که منطقه‌ای معادل از جنگل را در جای دیگری کاشت می‌کنند تا اثر قطع را جبران کنند.

اما یک مطالعه جدید منتشر شده در اکولوژی و تکامل طبیعی نشان می‌دهد که جنگل‌های بزرگ‌تر کربن را کارآمدتر از منطقه‌ای معادل جنگل‌های کوچک‌تر جذب می‌کنند. یافته‌های جدید اثرات ناشناخته قبلی بر آب و هوا را حتی زمانی که جنگل‌زدایی خالص حفظ شود، نشان می‌دهد که نیاز به سیاست‌های جنگل‌زدایی به‌روز را نشان می‌دهد.

ییبیائو زو، بوم‌شناس موسسه فدرال سوئیس برای تحقیقات جنگل، برف و منظر WSL و ETH زوریخ، علاقه‌اش به اکوسیستم‌های جنگلی را به دوران کودکی زمانی که متوجه شد تکه تکه شدن زیستگاه جمعیت ببرها را در نزدیکی خانه‌اش در جنوب شرقی چین از بین برده است، می‌داند. در حالی که بعداً در حال مطالعه اکولوژی بود، متوجه شد که تکه تکه شدن جنگل ها به تکه های کوچکتر و جدا شده یک پدیده رایج در سراسر جهان است که پیامدهای اکولوژیکی گسترده ای دارد، مانند کاهش تنوع زیستی و تغییرات در ریزاقلیم جنگل که بر ذخیره کربن تأثیر می گذارد. اما زو و همکارانش به این موضوع علاقه مند شدند که آیا تکه تکه شدن بر بهره وری جنگل نیز تأثیر می گذارد، که معیاری است برای اینکه چقدر سریع کربن را از جو بیرون می کشد.

برای پاسخ به این سوال، محققان از داده‌های پوشش درختان ماهواره‌ای برای مکان‌یابی جنگل‌ها استفاده کردند و ابتدا به دلیل تصاویر با وضوح بالا در ایالات متحده تمرکز کردند. زو گفت، آنها از روش‌های موجود برای ارزیابی بهره‌وری «بر اساس سبز بودن تصویر از فضا» استفاده کردند.

تفاوت 38 درصدی کربن تکان دهنده است.

در سراسر 17 میلیون لکه جنگلی در ایالات متحده، تجزیه و تحلیل نشان داد که یک هکتار در یک جنگل بزرگ پیوسته (حدود 100000 کیلومتر مربع یا 10 میلیون هکتار) به طور متوسط 38٪ بیشتر از یک هکتار جدا شده در یک محیط مشابه تولید می کند. زو گفت: “این مطالعه نشان می دهد که اگر منطقه را یکسان نگه دارید اما جنگل را تکه تکه تر کنید، عملکرد آن به شدت تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.” در حالی که او و تیم انتظار داشتند که بهره‌وری در جنگل‌های بزرگ‌تر بیشتر باشد، از این میزان تعجب کردند. او گفت: ما چنین انتظاری نداشتیم.

بکی چاپلین-کرامر، بوم شناس منظر در صندوق جهانی حیات وحش، که در این مطالعه شرکت نداشت، موافق است: «تفاوت 38 درصدی کربن تکان دهنده است. “این واقعا جذاب است.”

محققان تخمین می زنند که این تکه تکه شدن برای ایالات متحده حدود 160 میلیون تن ترسیب کربن در سال هزینه دارد که حدود 14 درصد کمتر از زمانی است که همان منطقه جنگلی دست نخورده باشد.

اگرچه وضوح داده های ماهواره ای در سایر نقاط جهان به این اندازه نیست، اما محققان تحقیقات خود را به سایر قاره ها گسترش داده اند. وسعت جنگل های اروپا تاثیر قابل توجهی بر بهره وری نداشته است، احتمالاً به این دلیل که جنگل های بزرگ کمی باقی مانده است. اما رابطه ای که در ایالات متحده یافت می شود در تمام قاره های مسکونی دیگر رایج است و به ویژه در مناطق گرمسیری قوی است.

اعتبار: Paul Hudson/Flickr, CC BY 2.0

جلوه های لبه

محققان کاهش بهره‌وری در جنگل‌های کوچک‌تر را به نسبت بسیار بالاتر لبه‌هایی که جنگل با سایر اکوسیستم‌ها ملاقات می‌کند نسبت دادند. تحقیقات گذشته نشان داده است که درختان در لبه‌های جنگل‌ها کربن کمتری ذخیره می‌کنند، احتمالاً به این دلیل که در معرض استرس بیشتری از باد، تغییرات دما و نور مستقیم خورشید هستند. این «اثرات نهایی» بر ذخیره‌سازی کربن در جنگل‌های استوایی نیز بارزتر است، مطابق با آنچه دانشمندان در مورد بهره‌وری یافته‌اند.

ما باید بدانیم که کجا جنگل را دوباره پرورش دهیم تا از نظر بازیابی اتصالات برای تقویت تنوع زیستی و ترسیب کربن مؤثرتر باشد.»

چاپلین-کرامر موافق بود که اثرات لبه توضیحی محتمل برای تفاوت در بهره وری بین درختان در جنگل های بزرگ و کوچک است، اما اشاره کرد که لبه ها ممکن است به سادگی شامل درختان کمتر با انواع زمین های مختلط بیشتر باشد. او گفت که رویکرد حفاظتی به این بستگی دارد که آیا دلیل آن درختان کمتر است یا بهره وری کمتر درختان منفرد.

او گفت: «این سؤالات مکانیکی واقعاً اساسی هستند تا بتوانیم به جلو حرکت کنیم و علم را عملی کنیم.

Zou قصد دارد بر روی کاربردهای عملی یافته ها کار کند و ابزاری برای سیاست گذاران بسازد که امکان احیای جنگل های استراتژیک تری را فراهم کند، به جای اینکه به سادگی یک هکتار جنگل از دست رفته را با یک هکتار دیگر جایگزین کند. وی گفت: «ما باید بدانیم که جنگل را کجا دوباره پرورش دهیم تا از نظر بازگرداندن اتصال برای تحریک تنوع زیستی و ترسیب کربن مؤثرتر باشد.» من سعی می کنم ابزارهایی برای شناسایی مناطق اولویت دار برای حفاظت و احیای جنگل ایجاد کنم.

— اندرو چپمن (@andrewgchapman.bsky.social)، نویسنده علم