آیا خشکسالی های بزرگ ما را تهدید می کند و آیا باید نگران باشیم؟

محققان بین‌المللی که تغییرات اقلیمی را رصد می‌کنند می‌گویند خشکسالی‌های چند ساله مداوم – که گاهی اوقات خشکسالی بزرگ نامیده می‌شود – یک تهدید فزاینده برای طبیعت و مردم است.

تیمی از محققان مؤسسه علم و فناوری در اتریش یک فهرست کمی جهانی 40 ساله برای اطلاع رسانی سیاست در مورد اثرات زیست محیطی تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان تهیه کردند. همچنین رویدادهایی را که قبلاً “نادیده گرفته شده بودند” کشف کرد.

این تیم، در مقاله ای در نسخه ژانویه علمبه تحقیقات خود اشاره کرد که نشان می‌دهد خشکسالی‌های چند ساله (MYD): «… خشک‌تر، گرم‌تر شد و منجر به کاهش فزاینده سبزی پوشش گیاهی شد.

مساحت زمینی جهانی تحت تأثیر MYD از سال 1980 به میزان 14771 کیلومتر مربع در سال افزایش یافته است. تا سال 2018

علفزارهای معتدل بیشترین کاهش سبزی پوشش گیاهی را در طول MYD نشان دادند، در حالی که جنگل‌های شمالی و استوایی واکنش‌های نسبتاً کمی داشتند.

این تیم فهرستی از 13176 خشکسالی چند ساله تهیه کرد و ده مورد برتر را فهرست کرد و گفت: «MYD های اخیر در مرکز شیلی، غرب ایالات متحده و استرالیا، جامعه علمی، رسانه های عمومی، سهامداران و تصمیم گیرندگان را به دلیل ویرانگرشان نگران کرده است. تاثیرات

“طولانی ترین MYD حوضه شرق کنگو در آفریقا را در بر گرفت و تقریباً یک دهه دوام آورد و از سال 2010 شروع شد. تا سال 2018، به عنوان بزرگترین دستاورد آن در سال 2014. مساحتی بالغ بر 1494226 کیلومتر را پوشش داده است².

MYD که در جنوب غربی آمازون رخ داد به مدت 9 سال ادامه داشت و پوشش سالانه به تدریج از 112540 کیلومتر افزایش یافت.² در سال 2010 تا 212925 کیلومتر² در سال 2014 که تقریباً معادل اندازه انگلستان است.

اختلالات شدید اجتماعی و زیست محیطی در چندین رویداد برجسته خشکسالی چند ساله مشاهده شده است، مانند کاسه گرد و غبار ایالات متحده در دهه 1930 (1931 تا 1939)، خشکسالی هزاره استرالیا (2001 تا 2009)، خشکسالی در کالیفرنیا (2012 تا 201). ) و خشکسالی در اروپای مرکزی (2018 تا 2022).

همانطور که MYD ها رایج تر می شوند، این فهرست کمی جهانی از وقوع، شدت، روند و تاثیر MYD یک شاخص مهم برای تسهیل آمادگی موثرتر و مشارکتی برای کاهش و انطباق با چنین رویدادهای شدید فراهم می کند.

این تیم نگران است که شاخص بارش استاندارد شده (SPI)، که به طور گسترده برای نظارت و توصیف شرایط آب و هوایی خشکسالی استفاده می شود، به اندازه کافی برای توصیف تأثیر خشکسالی نمی رسد.

در دنیایی که در حال گرم شدن است، تبخیر بیش از حد از پایین به بالا می تواند کمبود آب اکوسیستم را در طول خشکسالی تا حد زیادی افزایش دهد و کارایی شاخص خشکسالی را که صرفاً از بارش به دست می آید، در اندازه گیری تنش خشکی زیر سوال می برد.

خشکسالی طولانی مدت همچنین می تواند ذخایر آب عمیق را کاهش دهد، همانطور که در چهارمین سال از خشکسالی چند ساله در کالیفرنیا مشاهده شد که منجر به افزایش قابل توجه مرگ و میر درختان شد.

محقق استرالیایی خشکسالی، آلبرت ون دایک، تیمی را رهبری کرد که این ماه گزارش سالانه سیل و روند خشکسالی را منتشر کرد که شامل خشکسالی های چند ساله است.

از آنجایی که علم این مقاله مجله با انتشار خبری همراه بود با عنوان: “خشكسالی شدید اینجاست” کیهان از او پرسید که آیا استرالیا دچار خشکسالی شدید شده است؟

ون دایک می‌گوید: «من فکر می‌کنم مقاله دقت کرده بود که آنها را خشکسالی‌های چند ساله نامید، اما سردبیر مجله با گذاشتن عنوان «مرگ خشکسالی» روی آن، کمی آزادی عمل کرد.

“من حدس می زنم که احتمالاً هیچ تعریف رسمی برای “مرگ خشکسالی” وجود ندارد، اما این اصطلاحی است که از ادبیات دیرینه اقلیم شناسی آمده است، جایی که شما رویدادهای شدید حلقه درختان و غیره را می بینید. و آنها به راحتی می توانند یک رویداد 1 در 500 سال یا دوباره نادرتر باشند و معمولاً بیش از یک دهه دوام می آورند.

خشکسالی اخیر در غرب ایالات متحده همچنان می تواند یک خشکسالی بزرگ در نظر گرفته شود، زیرا حدود 2 دهه تاکنون بوده است و خشکسالی هزاره ما را می توان یکی نامید.

دو منطقه در استرالیا 4 سال بارندگی بسیار کم را تجربه می کنند (به تصویر BoM در بالا مراجعه کنید)، اما ون دایک آنها را نیز به عنوان خشکسالی های بزرگ طبقه بندی نمی کند.

“بعید است. شما می توانید 4 سال بارندگی کمتر را خشکسالی چند ساله بنامید اگر قبلاً به طور متوسط ​​بیشتر از هر 20 یا 25 سال اتفاق نیفتاده بود – یک تعریف رایج از خشکسالی در استرالیا و جاهای دیگر.

برای بسیاری از استرالیا، به هر حال، چندین سال کم باران طول می کشد تا خشکسالی خوانده شود، اما نه همیشه: تابستان سیاه 2019/20 اوج خشکسالی نسبتاً کوتاه اما بسیار شدید بود و در زمینه استرالیا می تواند به اصطلاح “خشکسالی ناگهانی” نامیده می شود.

خشکسالی های ناگهانی به طور فزاینده ای در سرتاسر جهان رایج است، اما این خشکسالی ها در مناطق مرطوب تر (مانند جنگل هایی که در تابستان امسال سوختند) رخ می دهد. در مناطق خشک تر، چنین خشکسالی ناگهانی چندان مورد توجه قرار نمی گیرد، زیرا کمبود طولانی مدت بارندگی کاملاً طبیعی است.

پس چه زمانی یک خشکسالی یا خشکسالی چند ساله به سادگی تبدیل به تغییر اقلیم دائمی می شود؟

ون دایک می گوید: «این سؤال واقعاً خوبی است. “من حدس می زنم این بستگی به انتظارات شما دارد.

به عنوان مثال، جنوب غربی استرالیا و اخیراً بیشتر ایالت ویکتوریا به آب و هوای متفاوتی تغییر کرده اند و اکنون به طور سیستماتیک بارش زمستانی کمتری دریافت می کنند.

اگر انتظار داشتید هر لحظه دوباره تغییر کند، احتمالاً می‌توانید آن را یک خشکسالی بزرگ بنامید، اما اکثر دانشمندان آب و هوا آن را تغییری ناشی از گرم شدن کره زمین می‌دانند که تا زمانی که غلظت گازهای گلخانه‌ای دوباره کاهش پیدا نکند، معکوس نخواهد شد. چندین دهه بعد از آن خواهد بود.”

خشکسالی های بزرگ: پیش بینی یک دهه آینده