کابوس ممکن است نشانه یک بیماری خود ایمنی باشد

بر اساس یک مطالعه جدید، افزایش کابوس ها و توهمات ممکن است نشانه شروع بیماری های خودایمنی مانند لوپوس باشد.

این علائم عصبی روانپزشکی همچنین ممکن است به عنوان علائم هشدار دهنده اولیه عمل کنند و به افراد مبتلا به لوپوس به طور بالقوه کمک کنند موشک ورودی زمانی که بیماری آنها در یک دوره زمانی بدتر می شود.

جیمز آلن بورژوا، پروفسور دپارتمان روانپزشکی و علوم رفتاری در دانشگاه کالیفرنیا دیویس و همکارانش می‌گوید: «بسیاری از مردم نمی‌دانند که علائم عصبی، از جمله گیجی، توهم و کابوس‌های واضح، می‌تواند بخشی از بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس باشد. نویسنده مطالعه در پزشکی الکترونیکی.

“اگر فردی با علائم روان پریشی جدید مراجعه کند و علائم خودایمنی دیگری داشته باشد و سابقه خانوادگی بیماری خودایمنی داشته باشد، به پزشک توصیه می شود قبل از اینکه فرض شود بیمار اسکیزوفرنی یا اختلال روان پریشی اولیه دیگری دارد، آنها را از نظر بالینی برای لوپوس ارزیابی کند.”

ملانی اسلون، نویسنده اصلی این مقاله، محقق بخش بهداشت عمومی و مراقبت های اولیه در دانشگاه می گوید: «مهم است که پزشکان در مورد این نوع علائم با بیماران خود صحبت کنند و برای ثبت پیشرفت علائم فردی هر بیمار وقت بگذارند. کمبریج.

“بیماران اغلب می دانند که کدام علائم نشانه بدی است که بیماری آنها در شرف تشدید است، اما هم بیماران و هم پزشکان ممکن است تمایلی به بحث در مورد سلامت روان و علائم عصبی نداشته باشند، به خصوص اگر متوجه نباشند که می توانند بخشی از این بیماری باشند. بیماری های خود ایمنی“

لوپوس که به طور رسمی با نام لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) شناخته می شود، یک بیماری التهابی خود ایمنی است که بسیاری از اندام ها از جمله مغز را تحت تاثیر قرار می دهد. بر اساس گزارش بنیاد لوپوس آمریکا، حدود 1.5 میلیون نفر در ایالات متحده به لوپوس و حدود 5 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا هستند. اکثر مبتلایان به لوپوس – از هر 10 نفر، 9 نفر – افرادی هستند که در بدو تولد به عنوان زن انتخاب شده اند.

محققان 676 فرد مبتلا به لوپوس و 400 پزشک را مورد بررسی قرار دادند. آنها همچنین با 69 نفر مبتلا به بیماری های روماتیسمی خودایمنی سیستمیک (از جمله لوپوس) و 50 پزشک مصاحبه های مفصل انجام دادند.

در این مطالعه، تیم از بیماران در مورد زمان 29 سوال پرسید علائم عصبی روانی (مانند افسردگی، توهم و از دست دادن تعادل). در مصاحبه‌ها، از بیماران پرسیده شد که آیا می‌توانند ترتیب علائمی را که معمولاً هنگام بدتر شدن بیماریشان رخ می‌دهد، فهرست کنند.

یکی از شایع‌ترین علائم گزارش‌شده، اختلال در خواب در هنگام خواب است که از هر پنج بیمار، سه بیمار تجربه می‌کنند، که یک سوم از آنها گزارش می‌دهند که این علامت بیش از یک سال قبل از شروع لوپوس رخ داده است.

کمتر از یک نفر از هر چهار بیمار توهم را گزارش می کنند، اگرچه در 85٪ از آنها علائم تا زمان شروع بیماری یا بعد از آن ظاهر نمی شوند.

با این حال، هنگامی که محققان با بیماران مصاحبه کردند، دریافتند که از هر پنج بیمار مبتلا به لوپوس، سه بیمار و یکی از سه بیمار مبتلا به سایر بیماری‌های مرتبط با روماتولوژی، اختلال خواب فزاینده‌ای را درست قبل از توهم خود گزارش کردند. این کابوس‌ها اغلب واضح و ناتوان‌کننده بودند و شامل حمله، به دام افتادن، له شدن یا افتادن می‌شدند.

مصاحبه‌کنندگان در این مطالعه دریافتند که از اصطلاح «کابوس‌های روز» در مکالمه استفاده می‌کنند توهمات اغلب منجر به “لحظه لامپ” برای بیماران می شد و آنها احساس می کردند که این کلمه کمتر ترسناک و بدنام کننده است.

بیمارانی که توهم را تجربه می کنند، تمایلی به به اشتراک گذاشتن تجربیات خود ندارند. بسیاری از متخصصان گفتند که هرگز کابوس ها و توهمات را با شیوع این بیماری مرتبط نمی دانستند.

دیوید دکروز، نویسنده ارشد، استاد کالج کینگ لندن، می‌گوید: «سال‌ها با بیماران لوپوس خود درباره کابوس‌های شبانه صحبت می‌کردم و فکر می‌کردم ارتباطی با فعالیت بیماری آنها وجود دارد.

این مطالعه شواهدی را برای این موضوع ارائه می‌کند، و ما قویاً پزشکان بیشتری را تشویق می‌کنیم تا در مورد کابوس‌ها و سایر علائم عصبی-روان‌پزشکی -که تصور می‌شود غیرعادی هستند اما در واقع در خودایمنی سیستمیک بسیار رایج هستند- بپرسند تا به ما در تشخیص زودهنگام تشدید بیماری کمک کنند.

اهمیت تشخیص این علائم با گزارش‌هایی برجسته شد که برخی از بیماران در ابتدا به اشتباه تشخیص داده شدند یا حتی با یک دوره روان‌پریشی یا افکار خودکشی در بیمارستان بستری شدند، که تنها بعداً مشخص شد که اولین علامت بیماری خودایمنی آنها است.

خیریه ثبت شده در بریتانیا، The Lupus Trust، بودجه این کار را تامین می کند.

منبع: یو سی دیویس