یک مطالعه جدید در ذات وی ژنتیکی کلیدی و توسعه تغییراتی را که لگن اجداد ما را به هومینین اولیه تبدیل کرده بود ، فاش کرد تا دوقطبی را امکان پذیر کند.
بر خلاف سایر نخبگان ، مردم دائماً روی 2 پا قدم می زنند. این تکامل این نوع حرکات بود که هومینین های اولیه را در یک مسیر تکاملی جداگانه قرار داد.
پیاده روی از شکل لگن ما امکان پذیر است. تیغه های ایلیاک کوتاه و گسترده آن (Hipbone فوقانی) اندام های داخلی را حفظ می کند و برای عضلات دلبستگی هایی را فراهم می کند که تعادل را حفظ می کنند زیرا وزن را از یک پا به پای دیگر جابجا می کنیم.
شامپانزه ها ، Bonobos و Gorillas – نزدیکترین بستگان زنده مردم – به وضوح اثاثه یا لوازم داخلی مختلفی دارند. هیپ بال های فوقانی آنها ، که بلند ، باریک و مسطح هستند ، عضلات بزرگی را که برای کوهنوردی استفاده می شود ، می چسبانند.
هیپ بال های انسانی کوتاه شده ، در طرفین چرخانده شده و در مقایسه با آن در خارج پرداخت شده است.
“Trents Capellini” نویسنده ارشد ، رئیس گروه زیست شناسی تکاملی انسانی در دانشگاه هاروارد در ایالات متحده ، گفت: “آنچه ما در اینجا انجام دادیم این است که نشان می دهد یک تغییر مکانیکی کامل در تکامل انسان وجود دارد.”
“هیچ موازی با نخبگان دیگر وجود ندارد. تکامل تازگی – انتقال از باله به اندام یا توسعه بال های خفاش انگشت –
آنها اغلب شامل تغییرات گسترده در دوره رشد رشد رشد هستند. در اینجا می بینیم که مردم همین کار را انجام می دهند ، اما برای زباله های خود. “
محققان بافتهای جنینی از انسان و تقریباً 2 ده نوع دیگر از نخبگان را با استفاده از توموگرافی کامپیوتری (CT) و بافت شناسی مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. این نشان داد که چگونه آناتومی لگن در مراحل اولیه توسعه تغییر می کند.
بیشتر استخوانهای انسانی توسط فرآیندی به نام “بیرون زدگی اندوکندری” تشکیل می شوند که در آن سلولهای غضروف روی صفحات رشد تشکیل می شوند ، که معمولاً در محور طولانی یک استخوان در حال رشد تراز می شوند. غضروف بعداً در استخوان (استخوان) سخت می شود.
این مطالعه نشان می دهد که این مورد در مورد صفحه رشد ایلیاک در رشد اولیه جنینی انسان و سایر نخبگان نیز وجود دارد. اما تا روز 53 ، اتفاق مهمی رخ می دهد.
در انسان ، پلاک های رشد ایلیاک ناگهان تحت جابجایی عمود بر هم قرار می گیرند ، لگن را کوتاه و گسترش می دهند.
کاپلینی می گوید: “من انتظار پیشرفت پیوسته برای کوتاه کردن آن و سپس گسترش آن را داشتم. اما بافت شناسی واقعاً فاش کرد که در واقع 90 درجه به آن تبدیل شده است – آن را در همان زمان کوتاه و گسترده می کند.”
زمان استخوان سازی ایلیاک انسانی نیز متفاوت بود.
این روند با ساکروم خلفی قبل از پخش در اطراف باسن به جای شروع در مرکز استخوان ، همانطور که انتظار می رفت ، آغاز شد.
استخوان سازی همچنین روی لایه بیرونی لگن آغاز می شود ، در حالی که فضای داخلی 16 هفته کند می شود و به استخوان اجازه می دهد تا شکل خود را در 3 اندازه حفظ کند.
نویسندگان می نویسند: “این مدل برای ایلیوم انسانی منحصر به فرد است و برای استخوانهای طولانی انسان در همان مراحل مشاهده نمی شود.”
محققان بیش از 300 ژن را شناسایی کرده اند که منجر به این تغییرات در رشد ایلیا انسانی شده است.
آنها پیشنهاد می کنند که تغییر مکان مجدد تابلوهای رشد ایلیاک برای اولین بار از زمانی آغاز شد که هومینین های اولیه برای اولین بار از میمون های آفریقایی بین 5 تا 8 میلیون سال شاخه شدند (MYA).
“اگرچه پنال های فسیلی برای ابتدای دوره تکامل هومینین (8 تا 5 MYA) در دسترس نیستند ، قابل توجه است که برخی از بیشترین ویژگی های دوتایی در آن وجود دارد عرفان (4.4 mya) و استرولوپیتکوس (3.85 MYA) شامل ایلیوم کوتاه و گسترده ، “نویسندگان می نویسند.
سپس ، هنگامی که هومینینز در حدود 5-2 MYA به دوقطبی اجباری منتقل شد ، محققان معتقدند که تغییرات جدید مولکولی در جهت گیری جدید اوریم ثابت شده است.
سرانجام ، با افزایش مغز هومینین در 2 میلیون سال گذشته ، لگن ممکن است تحت فشار انتخابی شناخته شده به عنوان معضل زنان و زایمان سقوط کند.
این سازش بین لگن باریک است که برای دویدن و پیاده روی سودآورتر است و گسترده تر است که این امکان را برای تولد نوزادان با سرهای بزرگتر و شانه های گسترده تر فراهم می کند.
نویسندگان توضیح می دهند: “زمان بیرون کشیدن کاهش می یابد تا بتواند رشد و حفظ شکل پیچیده ایلیاک را افزایش دهد.”
