هسته های مرجانی دقیقاً شروع جنگل زدایی صنعتی


در بورنئو مالزی ، تقاضا برای الوار ، زمین و روغن نخل باعث ایجاد عمیق در جنگل زدایی شده است. اما فقدان داده های تاریخی در مورد جنگل های گرمسیری در منطقه ، دانشمندان را ترک کرده و خط اصلی این جنگل ها را درک نمی کند – قبل از شروع سقوط صنعتی چه شکلی بودند؟
محققان اکنون سوابق پنهان شده در مکانی غیر منتظره را پیدا کرده اند. یک مطالعه جدید منتشر شده در گزارش های علمیمرجان های سه صخره در سواحل بورنئو مالزی برای ساختن جنگل زدایی و فرسایش این جزیره استفاده کرد. جدول زمانی اطلاعات ارزشمندی در مورد محققان و سیاستمداران در مورد چگونگی تأثیر صخره های مرجانی از جنگل زدایی و همچنین چگونگی نگاه جنگل های مالزی در گذشته روی زمین ارائه می دهد.
ولید ، زمین شناس و نویسنده پیشرو در مطالعه جدید می گوید: وی تحقیقات خود را در طی تحقیقات دکتری خود در دانشگاه لستر در انگلستان به پایان رسانده است.
سرنخ های مرجانی
دانشمندان می توانند روند جنگل زدایی ماهواره ای را ردیابی کنند ، اما قبل از شروع دوران ماهواره در حدود سال 1973 هیچ سوابق وجود ندارد.
مرجان ها را می توان به عنوان پروکسی مورد استفاده قرار داد: آنها در نوارهای تیره و سبک متناوب ساخته شده اند که مانند درختان با تغییرات فصلی مطابقت دارند. با رشد ، آنها عناصر آب دریا را جذب می کنند.
نسبت باریم مرجان ، عنصری که بیشتر در زمین است ، به کلسیم ، یک عنصر مشترک در اقیانوس ، می تواند محتوای رسوب موجود در رودخانه را که به صخره رسیده است نشان دهد. افزایش تخلیه رودخانه نشانگر فرسایش اضافی در نتیجه جنگل زدایی است. دانشمندان با تجزیه و تحلیل نسبت باریم به کلسیم در یک نوار ، می توانند ترکیب آب دریا را در یک سال معین تعیین کنند.
“این یک اثر بسیار شناخته شده در جنگل زدایی است که شما ثبات خاک کمتری دارید و فرسایش خاک بیشتر در نهایت وارد اکوسیستم ساحلی می شود.”
کار قبلی ناکیری گفت که نسبت باریم کلسیم در مرجان ها همزمان با داده های دفع رودخانه در رودخانه بارام در مالزی بورنئو از سال 1985 تا 2015 است: “ما فکر کردیم ، خوب ، این یک آنالوگ بسیار خوب است … بنابراین بیایید به ضبط کلی نگاه کنیم.”
تیم تحقیقاتی می خواستند ببینند که آیا می توانند از این نسبت برای ایجاد سابقه جنگل زدایی قبل از سال 1985 استفاده کنند. این سه صخره به نام باغ اوا ، باغ آنمونا و خاکستری در مسافت های مختلف از منابع اصلی رسوب قرار داشتند: رودخانه های بارام و میری.
این تیم هسته های هر صخره ای را گرفت و نسبت های باریم را به کلسیم تجزیه و تحلیل کرد. سوابق به دست آمده تقریباً دقیقاً همان چیزی بود که انتظار می رود هسته از هر یک از سه صخره روند نسبتاً مسطح را نشان دهد تا اینکه باریم در اوایل قرن بیستم بود. این اسپانک بعداً در صخره ها فراتر از جزیره ظاهر شد.
این روش گفت: “ما تقریباً یقین داشتیم که این امر به دلیل جنگل زدایی است ، زیرا این یک اثر بسیار خوب در جنگل زدایی بود ، که شما ثبات خاک کمتری داشتید و فرسایش خاک بیشتر در نهایت وارد اکوسیستم ساحلی می شود.” “اما ما به شواهد کمی بیشتر احتیاج داشتیم.”
این تیم سوابق جنگلی بایگانی را پیدا کرد که از اواسط قرن بیستم با سنبله مطابقت دارد ، که نشان می دهد آغاز جنگل زدایی صنعتی در حدود سال 1955 رخ داده است. تجزیه و تحلیل قبلی از استفاده از زمین در جنوب شرقی آسیا از 1700 تا 1990 روند مشابهی را نشان می دهد.
همكارانش نیز دلایل احتمالی پرش باریم را رد كردند. آنها آب دریا را در مسافت های مختلف از رودخانه بارام تجزیه و تحلیل کردند تا نشان دهند که این نوار از رودخانه ناشی می شود ، نه از استخراج آبهای زیرزمینی ، به عنوان مثال.
دومینیک فلومن ، یک پالوکلارمیست در دانشگاه بازل در سوئیس ، که در مطالعه جدید شرکت نکرد ، گفت: نویسندگان این مطالعه مراقب کار تحلیلی برای حذف سایر تفسیرهای داده بودند. وی گفت که حضور سه سایت در مسافت های مختلف از جزیره “اعتماد به نفس را به بازسازی عمومی می افزاید.”
اثرات دوردست جنگل زدایی
این یافته ها تأکید می کنند که چگونه تأثیر تخریب اکوسیستم اکوسیستم به اکوسیستم های مرجانی جریان می یابد. صخره های مرجانی به فتوسنتز متکی هستند. هرگونه ورود لجن در RIFI آب را مبهم می کند و به توانایی مرجان برای رشد و حتی بر توانایی آن در مبارزه با بیماری آسیب می رساند.
“این یکی دیگر از تأثیرات جنگل زدایی است که واقعاً در مورد آن صحبت نمی شود.”
به من گفت: “این یکی دیگر از تأثیر جنگل زدایی است که واقعاً در مورد آن صحبت نمی شود.”
وی از دانشمندان دیگری که در زمینه جنگل زدایی مطالعه می کنند ، فراتر از فضاهای مطالعه معمول خود و در نظر گرفتن چگونگی تأثیر اکوسیستم های دریایی ، خواست. وی گفت: “این حتی یک مشکل بدتر از آن چیزی است که ما فکر می کنیم.”
فللتمن گفت که نتایج به وضوح نشان می دهد که “ما از نظر فرسایش خاک بسیار بالاتر از تنوع طبیعی هستیم” و این که داده ها می توانند برای نشان دادن تأثیر جنگل زدایی به سیاستمداران مفید باشند.
وی گفت که این مطالعه همچنین ممکن است آغاز شبکه بزرگتر هسته های مرجانی باشد که می تواند برای ایجاد بازسازی منظم تر سوابق جنگل زدایی در مناطق بزرگتر مورد علاقه مانند ساحل استرالیا یا ساحل آفریقای شرقی استفاده شود. “خط پایه طبیعی چیست و تا کجا فاصله داریم؟”
– گریس ون دلن (@gvd.bsky.social) ، نویسنده کارکنان


