طبق یک مطالعه جدید، بزرگسالان مبتلا به صرع صعب العلاج که بیشتر روزها حشیش مصرف می کردند، بیش از دو برابر در سال تشنج تشنجی داشتند و نسبت به افراد غیرمصرف سریعتر نسبت به داروهای ضد تشنج مقاوم می شدند.
نویسندگان 64 بزرگسال مبتلا به صرع مقاوم به دارو را مورد مطالعه قرار دادند – زمانی که دو یا چند داروی ضد تشنج کنترل تشنج ها را نداشتند – که در یک واحد بستری تخصصی بستری شدند که در آن پزشکان فعالیت تشنج را در زمان واقعی نظارت می کردند تا تعیین کنند که آیا تنظیمات دارویی یا جراحی لازم است یا خیر. حدود یک سوم از آنها گزارش کردند که اغلب روزها از حشیش به صورت تفریحی استفاده می کردند و 90 درصد از این مصرف کنندگان مکرر انواع تشنجی تشنجی را داشتند که بیشتر با آسیب و مرگ غیرمنتظره ناگهانی در صرع مرتبط بود، که اغلب به آنها گراند مال یا تشنج تونیک-کلونیک ژنرالیزه می گویند. در مقابل، حدود نیمی از افراد غیر مصرف کننده این نوع تشنج ها را نداشتند.
این یافته ها نمی تواند ثابت کند که مصرف حشیش صرع را بدتر می کند، اما یک ارتباط نگران کننده وجود دارد.
Aaron F. Strack، دانشیار نورولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس، رئیس صرع در بیمارستان Barnes-Jewish، و نویسنده ارشد این مطالعه، می‌گوید این یافته‌ها باعث می‌شود که مصرف حشیش ارزش بحث مستقیم با بیماران، به‌ویژه کسانی که از حشیش برای مشکلاتی مانند بی‌خوابی استفاده می‌کنند، داشته باشد.
استراک می گوید: «هیچ مدرک قطعی دال بر اینکه مصرف حشیش صرع را بدتر می کند وجود ندارد. اما اگر کسی از حشیش برای کمک به اضطراب یا خواب استفاده می‌کند، من ترجیح می‌دهم این مشکلات را با داروهایی که می‌فهمیم درمان کنم تا با چیزی که تا حد زیادی کنترل‌نشده‌ای دارد که اثرات آن بر مغز ما واقعاً نمی‌دانیم.»
استرک خاطرنشان می کند که این تحقیق به دلیل روندی است که او در درمان بیماران صرعی در میان رونق استفاده تفریحی حشیش در سال های اخیر مشاهده کرد.
او می‌گوید: «من بیمارانی با تشنج‌های وحشتناک، صرع واقعاً شدید، که هیچ یک از عوامل خطر مورد انتظار را نداشتند، دیده‌ام. “تنها وجه مشترک آنها استفاده مکرر از حشیش با قدرت بالا بود. این یک متغیر کنترل نشده است که بیشتر و بیشتر در تمرین من مطرح می شود و هیچ کس واقعاً آن را مطالعه نکرده است.”
شکل خالص شده کانابیدیول (CBD)، یک ترکیب شیمیایی غیر روانگردان در شاهدانه، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای درمان برخی از اشکال شدید صرع تایید شده است. اما این دارو حاوی تتراهیدروکانابینول (THC)، جزء روانگردان موجود در شاهدانه نیست. نشان داده شده است که CBD در مطالعات حیوانی باعث سرکوب تشنج می شود. THC می تواند برعکس عمل کند. طبق مطالعات اخیر در مورد اثربخشی شاهدانه، شاهدانه فروخته شده در بازار تفریحی به طور فزاینده‌ای دارای THC بالا و CBD کم است.
برای بررسی ارتباط بین مصرف مکرر حشیش و صرع، استراک و سانتیاگو فیلیبر-رزاس، محقق آزمایشگاه خود و اولین نویسنده این مطالعه، سوابق بیمارانی را که بین سال‌های 2019 تا 2024 در واحد نظارت بر صرع در دانشکده پزشکی و بهداشت عمومی دانشگاه ویسکانسین درمان شده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها 22 مصرف کننده مکرر حشیش را – افرادی که 20 روز در ماه یا بیشتر از حشیش استفاده می کردند – را با 42 نفر غیرمصرف کننده مقایسه کردند.
فیلیبر-رزاس می‌گوید آنچه در میان کاربران مکرر ظاهر شد، مجموعه مشخصی از ویژگی‌ها بود: بیماران 20 ساله، اکثراً مردان، بدون عوامل خطر معمول برای صرع، که تشنج‌هایشان از شروع تا پذیرش در واحد نظارت بر صرع به سرعت افزایش یافت.
به طور کلی، مصرف کنندگان مکرر شاهدانه تشنج های مکرر و شدیدتری نسبت به افراد غیر مصرف کننده داشتند. آنها در بخش بستری برای نظارت بر صرع – نشانه ای از اینکه داروهای تجویز شده آنها برای کنترل تشنج ها کار نمی کند – به طور متوسط پنج سال پس از اولین تشنج آنها در مقایسه با 18 سال برای افرادی که استفاده نمی کردند، مشاهده شدند و با وجود اینکه مدت زمان بسیار کمتری صرع داشتند، با داروهای ضد تشنج بیشتری مرخص شدند.
این مطالعه نتوانست تعیین کند که آیا مصرف حشیش مسئول یافته های بالینی شدیدتر در میان مصرف کنندگان مکرر است یا خیر. با این حال، محققان دریافتند که در میان 15 مصرف کننده مکرر که جدول زمانی آنها قابل ثبت است، همگی قبل از اولین تشنج خود مصرف حشیش را شروع کرده بودند، و این باعث می شود کمتر احتمال دارد که به امید بهبود صرع، شروع به مصرف حشیش کنند.
این صرع شدید معمولاً اسکارهای قابل مشاهده را بر روی هیپوکامپ، ساختاری به شکل اسب دریایی در اعماق مغز که مرکزی برای حافظه است، باقی می گذارد، جایی که بسیاری از تشنج ها شروع می شوند. اما اسکن‌های مغزی کاربران مکرر تا حد زیادی طبیعی به نظر می‌رسید، و به Struck نشان می‌داد که چیزی غیر از روند معمول بیماری در حال انجام است. تی.
این تیم در حال طراحی یک مطالعه بزرگتر و چند سایتی است که شامل مناطق جغرافیایی با تاریخچه های مختلف قانونی شدن حشیش و داده هایی در مورد الگوهای مصرف است، مانند تعداد افرادی که از حشیش استفاده می کنند، در چه سنی و به چه روشی، برای دسترسی به گروه متنوع تری از بیماران. به‌جای اینکه بیماران مصرف حشیش خود را گزارش کنند، محققان قصد دارند معیارهای عینی مصرف را برای اندازه‌گیری دقیق‌تر آنچه که مردم واقعاً مصرف می‌کنند، در نظر بگیرند.
فیلیبرت روزاس می‌گوید: «در حال حاضر، وقتی بیمار می‌پرسد آیا مصرف حشیش بر تشنج‌هایش تأثیر می‌گذارد، پاسخ صادقانه این است که ما مطمئن نیستیم. “مطالعات بزرگتر به ما کمک می کند تا به آنها پاسخی واقعی بدهیم – چقدر مهم است و آیا توقف کمک می کند – تا آنها بتوانند تصمیمی آگاهانه بگیرند.”
مطالعه در ظاهر می شود صرع.
منبع: دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس
