مرجان های قرمز پس از بحران یخچالهای طبیعی جان سالم به در بردند


سام پرکیس که به آرامی صدها متر در دریای سرخ فرو می رود ، از پنجره حباب های تریتون غوطه ور در تاریکی نگاه کرد. او در حال شکار یک مرجان های بلند و طولانی بود که از طریق تپه های دریایی پراکنده بود.
“این مثل این است که در یک فضاپیما باشید.”
پرکیس ، زمین شناس دریایی در دانشگاه میامی می گوید: “مثل این است که در یک فضاپیما قرار بگیرید.” او و دانش آموز دکترای علوم مورگان چاکابورتی با اقیانوسکس برای جمع آوری مرجان های فسیلی در دریای سرخ شمالی از سال 2020 همکاری می کنند.
برخی از این فسیل ها نشان داده اند که مرجان ها در طی کاهش فاجعه بار در سطح دریا در آخرین حداکثر یخبندان رشد کرده اند ، زمانی که دانشمندان معتقدند زندگی نمی تواند در آنجا زنده بماند. این مطابق یک مطالعه جدید است که در آن منتشر شده است پروتکل های آکادمی ملی علوم ایالات متحده آمریکا.
در آخرین حداکثر یخبندان (حدود 19،000-26 500 سال پیش) سطح آب دریای سرخ تقریباً 120 متر پایین تر از آنچه امروز است کاهش یافته است. این رویداد خلیج را از اقیانوس هند جدا می کند و به بحران شوری در دریای سرخ کمک می کند – آب تبخیر می شود و بدون جریان از اقیانوس متمرکز در استخر.
از آنجا که ارگانیسم های تک سلولی ، معروف به Plankton Foraminifera (FORA) ، در این دوره از رسوبات دریای دریا که در این دوره سپرده شده بودند ، غایب بودند ، دانشمندان معتقدند که شوری بالا باید در دریای سرخ کاملاً بازپرداخت شود.
بورلی گودمن ، یک متخصص جغرافیایی دریایی در دانشگاه هیفا در اسرائیل ، که در دریای سرخ تحقیقاتی انجام داد اما در مطالعه جدید شرکت نکرد ، گفت: اما Forams تمایل به زندگی در کمی آب و حرکت در اطراف دارد ، بنابراین آنها فقط تصویری محدود از اکوسیستم اقیانوس ارائه می دهند.
برای فهمیدن اینکه آیا ارگانیسم های دیگر پس از بحران شوری زنده مانده اند ، Purkis ، Chakraborty و همکارانشان به مرجان های فسیلی تبدیل شده اند. برخلاف حرکت متحرک “مرجان ها نشسته بودند. بنابراین آنها به طور قطع در موقعیت خاصی که در آن نمونه برداری کردیم زنده بودند. “
مرجان
بیش از سه سفر در زیر آب ، محققان 27 نمونه از مرجان های فسیلی متعلق به دو نوع را جمع آوری کردند. Rhizosmilia activa وت لپتوسریس استریناتوسچاکرابورتی گفت که هنوز تا به امروز وجود دارد.
مرجان ها قبل از مرگ ، زندگی را در تپه های عمیق آغاز کردند و به آرامی در یک سنگ سیمان شدند. اکنون مرجان های فسیلی در رختخواب هایی که در معرض تپه های موجود در بستر دریا قرار دارند ، نشسته اند. خلبانان غرق سعی در استفاده از یک بازوی مکانیکی برای نمونه برداری از فسیل ها به طور مستقیم از تختخواب داشتند ، اما مرجان ها آنقدر محکم وصل شده بودند که “حتی چکش ثور نمی شود [them] از او ، “گفت: پرکیس. در عوض ، این تیم یک مرجان فسیلی را جمع آوری کرد که در زیر دریا قرار گرفت.
در آزمایشگاه ، محققان ، اورانیوم را از مرجان هایی که هنگام زندگی آنها نشان می دهد ، با داده های استرانسیوژن ایزوتوپ ها ، که نوسانات در سطح دریا و ایزوتوپهای اکسیژن را نشان می دهد که شوری آب را نشان می دهد ، مقایسه می کنند.
لپتاشریس مرجان ها 900-7 800 سال قدمت داشتند ، بیشتر از بحران نمک. اما در کمال تعجب محققان ، ریشه مرجان ها 800-17 800 ساله بودند. مرجان های قدیمی در آخرین عصر یخبندان زنده بودند. پرکیس گفت: “این لحظه مطالعه Evrika بود.”
مطابق با مطالعات قبلی ، نسبت ایزوتوپ استرانسیوم قدیمی ترین مرجان نشان می دهد که سطح آب در هنگام زنده بودن مرجان ها از سطح فعلی پایین تر از سطح فعلی است. شوری حدود 10 ٪ بیشتر از امروز بود.
“این شگفت آور است که دریابیم که این مرجان ها وقتی شرایط متفاوت از الان متفاوت بودند رشد می کنند.”
چاکرابورتی گفت: “شگفت آور است که متوجه شویم که این مرجان ها وقتی شرایط متفاوت از اکنون متفاوت بودند ، رشد می کنند.”
گودمن توضیح داد که این نتایج ممکن است به معنای این باشد که مرجان های دریای سرخ نسبت به سایر مرجان ها کمی تحمل بیشتری دارند. وی مطالعات اخیر را نشان می دهد که مقاومت مرجان های دریای سرخ را نشان می دهد.
اما پرکیس در حمایت از این نتیجه گیری مردد بود. وی گفت: “معمولاً بدن ، همانطور که امروزه وجود دارد ، رفتار می کند که در گذشته چگونه وجود دارد.” چنین تغییر برجسته ای در ویژگی های بیولوژیکی نیاز به تکامل سریع دارد ، که او ادعا می کند بعید است در مدت زمان نسبتاً کوتاهی باشد.
درعوض ، تجزیه و تحلیل آنها می تواند نشان دهد که حتی اگر سطح دریا پایین باشد ، تغییر در دمای آب و شوری به اندازه قبلی گزارش نشده است و ممکن است در محدوده ای قرار داشته باشد که مرجان های عمیق در آن تحمل می کنند.
پرکیس گفت ، این یافته ها واقعیت فعلی آب و هوا را در متن قرار می دهد. وی گفت که این فسیل ها نشان می دهد که این مرجان های ظریف موفق شده اند تغییرات اساسی در کره زمین را تجربه کنند. “هنوز امروز این یک ذبح کامل است. من فکر می کنم واقعاً نشان می دهد که تأثیر انسان بر آب و هوای مدرن چقدر چشمگیر است. “
هر دو Purkis و Goodman موافقت کردند که برای درک جزر و مد و جریان گونه هایی که در شرایط مختلف در دریای سرخ زنده مانده اند ، مطالعات بیشتری لازم است. پرکیس گفت: “دریای سرخ از بسیاری جهات بی نظیر است ، اما بسیار ضعیف درک شده است.”
-Kristel Tjandra (@ktjandra.bsky.social) ، نویسنده علوم


