ارتش همیشه برای پیشی گرفتن از دشمنان خود بر فناوری های جدیدتر تکیه کرده است – اما چگونه می توان شکاف بین فرهنگ باز علم و محرمانه بودن مورد نیاز یک نیروی دفاعی را پر کرد؟
به گفته پروفسور تانیا مونرو، دانشمند ارشد دفاعی استرالیا و رئیس گروه علوم و فناوری دفاعی دولت، صحبت عمومی در مورد علوم دفاعی ممکن است و در واقع مهم است – مشروط بر اینکه انتخاب کنید چه اطلاعاتی را با دقت به اشتراک بگذارید.
مونرو در مورد این موضوع می‌گوید: «من فکر می‌کنم گاهی استرالیا از نظر فرهنگی نمی‌داند که دانشمندان ما چقدر کارهای خارق‌العاده‌ای برای کشور ما انجام می‌دهند. کیهان در آستانه اجلاس علوم دفاعی در کانبرا.
او می‌گوید: «من فکر می‌کنم ما عادت داریم که خودمان را کوچک و کم بودجه بدانیم.
اختراعات استرالیایی مانند جعبه سیاه پرنده و دستگاه های ضد IED به بخش مهمی از ارتش تبدیل شد. و دفاع هر سال دومین سهم از هزینه های دولت استرالیا را دریافت می کند.
دانشمندان و مقامات دفاعی امروز در کانبرا برای اجلاس علوم، فناوری و تحقیقات دفاعی استرالیا (ADSTAR) 2024 گرد هم می آیند.
مونرو می‌گوید: «این یک ترکیب کاملاً یکنواخت از دانشگاه، صنعت، دولت، دفاع و همکاری‌های بین‌المللی خواهد بود که در یک ظرف ترکیبی گرد هم آمده‌اند، که عالی است».
هر چه این جوامع مختلف را بیشتر گرد هم بیاوریم، قوی تر می شویم.»
موضوع این نشست «دفاع نامتقارن» است.
مونرو توضیح می‌دهد: «قابلیت‌های نامتقارن هر چیزی است که می‌توانید در برابر دشمنی استفاده کنید که محاسبات تصمیم‌گیری آنها را نامتعادل می‌کند – بنابراین وقتی چیزی را اعمال می‌کنید که نمی‌توان با آن مقابله کرد».
به عنوان مثال، او استفاده از پهپادهای ارزان قیمت اوکراین را در برابر تجهیزات گران قیمت روسی بیان می کند.
او می‌گوید: «برای کشوری مانند استرالیا، ما سرزمین‌های بزرگی برای محافظت داریم، اما جمعیت متوسطی داریم، بنابراین اگر بخواهیم به تنهایی در مقیاس بزرگ رقابت کنیم، هرگز عملکرد خوبی نخواهیم داشت.
بنابراین ما باید باهوش باشیم.»
این می تواند اشکال مختلفی داشته باشد، مانند مزایای تکنولوژیکی یا یک محیط اطلاعاتی نامطمئن، اما این فقط در مورد یافتن فناوری هوشمندتر نیست.
در واقع، من می‌گویم که یکی از بزرگترین عدم تقارن‌هایی که ما واقعاً می‌توانیم از آن بهره ببریم، از طریق متحدانمان است، زیرا همین اقدام کشورهای همفکر که با یکدیگر همکاری می‌کنند، یکی از قدرتمندترین راه‌ها برای انکار مونرو می‌گوید که دشمن اهداف اوست.
اما فناوری های جدید بخش مهمی از استراتژی و موضوع اصلی ADSTAR هستند.
دولت فدرال در استراتژی دفاع ملی خود در سال 2024، 6 اولویت علم و فناوری را مشخص کرد: مافوق صوت، انرژی هدایت‌شده، خودمختاری قابل اعتماد، فناوری کوانتومی، جنگ اطلاعاتی و آتش‌های دوربرد.
همه آنها دارای عناصر مشترک خاصی هستند که یکی از آنها توانایی داشتن مزیت نامتقارن است. مونرو می‌گوید که هر کدام از این‌ها حوزه‌ای است که در آن ما در کشور خود برتری داریم.
کاربردهای این فناوری‌ها می‌تواند از حسگرهای بسیار دقیق ساخته شده با استفاده از علم کوانتوم تا لیزرهای قدرتمندی که می‌توانند از راه دور به اهداف آسیب برسانند، متغیر باشد. و خیلی چیزهای دیگر که به طور عمومی شناخته نشده است.
مونرو می‌گوید: «البته، خود صحبت کردن علنی درباره آنها با جزییات، اغلب مزیت را از بین میبرد.
آیا برگزاری یک جلسه در سطح بالا – یا انجام تحقیقات – در یک محیط بسیار طبقه بندی شده دشوار است؟
مونرو می گوید، نکته کلیدی این است که بفهمیم چه اطلاعاتی را می توان و با چه کسانی به اشتراک گذاشت.
او می‌گوید: «هنوز چیزهایی هستند که طبقه‌بندی نشده‌اند و واقعاً مهم است که ما از آنچه دانشگاه‌ها و صنعت استرالیا می‌توانند انجام دهند که با منافع امنیت ملی ما سازگار است، استفاده کنیم».
«اما راه‌هایی هم وجود دارد که می‌توانیم آن جامعه را درگیر کنیم، و به‌ویژه برای افرادی که مجوز دارند، درباره اولویت‌ها و چالش‌های دفاعی در آن سطح طبقه‌بندی‌شده توضیحاتی ارائه کنیم، بنابراین وقتی بیرون می‌روند و کارهای طبقه‌بندی‌نشده خود را انجام می‌دهند، این کار را در یک راه آگاهانه.
مونرو می گوید توانایی به اشتراک گذاری اطلاعات “چیزی است که باید در مورد آن بسیار هوشیار باشیم.”
مونرو می‌گوید: «بدون گشودگی گفتمان علمی و بررسی همتا و مانند آن، علم رو به افول است.
ما شرکایی داریم که می توانند عملکرد رقابتی و آن بخشی از همکاری را در محیط طبقه بندی شده، به ویژه در رابطه با روابط دوجانبه و چندجانبه ما با کشورهای همفکر، فراهم کنند.
پس همین نوع فرهنگ علمی در دنیای دفاع وجود دارد. این فقط کمی متفاوت از یک فرهنگ بازتر و مشارکتی به نظر می رسد.»
مونرو اشاره می کند که دانشمندانی که با بخش خصوصی کار می کنند نیز باید برخی از کارهای خود را از دید عموم دور نگه دارند.
کاملاً جایی برای گفتمان باز و به اشتراک گذاری گسترده دانش و پیشرفت های علمی وجود دارد، اما ما باید در مورد درک اینکه کجا می تواند به ما آسیب برساند و این مرزها کجا هستند، بسیار عمدی عمل کنیم و مطمئن شویم که مردم می دانند چگونه در آنها کار کنند. “
به گفته مونرو، نشست‌هایی مانند ADSTAR بخش مهمی از پیوند تحقیقات نه تنها با صنعت، بلکه با دولت است.
او می گوید: «اگر دفاع نخرد، صنعت دفاعی بازاری ندارد.
بنابراین هر چقدر هم که دانشگاه ها با صنایع دفاعی خوب کار کنند، تا زمانی که با دولت خوب کار نکنند، به اهداف خود نخواهند رسید».
