داروهای ADHD پس از مطالعه ، توزیع رو به رشد را به کانون توجه قرار می دهد

تعداد فزاینده ای از بیماران به دنبال حمایت از اختلال کمبود توجه/اختلال بیش فعالی (ADHD) هستند که درمان های مبتنی بر دارویی بخش مهمی از مراقبت های پزشکی برای بیماری در حال توسعه عصبی است.
مطالعه ای که این هفته در آن منتشر شده است مجله برای اختلالات عاطفی دریافت که آگاهی و پذیرش بیشتر این اختلال باعث شده است که افراد بیشتری به دنبال کمک باشند. یک مطالعه ، به رهبری تیمی در کالج کینگ ، لندن ، اظهار داشت که این اختلال “طبیعی” در حال افزایش است. این داده ها به عنوان یک کارگروه ملی در انگلیس به دست می آید که این جستجوی رو به رشد پشتیبانی NHS را بررسی می کند.
این تعداد ، که در ماه مه 2025 توسط NHS انگلیس منتشر شد ، تخمین زد که نزدیک به 2.5 میلیون نفر در انگلیس با ADHD وجود داشته اند. این شامل بیش از 550،000 در حال حاضر در انتظار تخمین است. هر ماه ، 20،000 نفر دیگر برای پشتیبانی هدف قرار می گیرند که در مقایسه با سال گذشته 13 ٪ افزایش یافته است.
دارویی او به برخی از گزینه های فعلی در انگلستان نگاه می کند و نگاهی به آنچه در آینده از نظر مواد مخدر ممکن است داشته باشد نگاه می کند.
اولین انتخاب برای بیماران مبتلا به ADHD متیل فنیدات است که متعلق به یک کلاس از داروهایی است که به نام محرک های سیستم عصبی مرکزی (CNS) وجود دارد. دارویی که با مسدود کردن جذب معکوس نوراپی نفرین و دوپامین کار می کند ، فعالیت در مغز را افزایش می دهد ، از جمله مناطق مربوط به توجه و رفتار. تحت مارک های نام های ریتالین ، تولید شده توسط Novartis ، و کنسرت جانسون و جانسون شناخته شده است. در میان دیگران نیز Equasym و Xenidate وجود دارد.
Dimesylate Lisdexamfetamine نیز برای معالجه بیماران مبتلا به ADHD استفاده می شود. مانند متیل فنیدات ، لیزدگزامفتامین یک محرک CNS است و به عنوان یک نوراپی نفرین و یک مهار کننده بازگرداندن دوپامین (NDRI) عمل می کند. این دارو تحت این برند شناخته شده است ، در میان دیگران ، مانند الوانز و ویوس ، هر دو توسط Takeda ساخته شده اند.
در حالی که محرک ها به سرعت عمل می کنند ، با عوارض جانبی که اندکی پس از تجویز احساس می شوند ، داروهای غیر تحریک طولانی مدت طول می کشد ، اما اگر داروهایی مانند متیل فنیدات و لیزدگزامفتامین کار نمی کنند ، می توانند جایگزین ارائه دهند.
با پیشرفت آنها ، دسترسی به درمان های دارویی هنوز در برابر پیشینه کمبود جهانی در حال انجام که در سپتامبر 2023 آغاز شد ، مختل شده است. متیل فنیدات و لییزدگزامفتامین عمدتاً تحت تأثیر ترکیبی از مشکلات تولید و افزایش تقاضای جهانی قرار دارند. مطالعه جداگانه منتشر شده در مجله آمریکایی مراقبت های مدیریت شده در ماه مارس ، این نشان می دهد که تشخیص بیش از حد ADHD کمبود داروهای محرک را تغذیه می کند.
آخرین مصوبات و نامزدهای خطوط لوله
یکی از نامزدهای شیک ترین -بهبودی و دیگری با وزوز قابل توجه در اطراف آن ، Sunosi از Axsome (Solriamfetol) است. Sunosi ، که همچنین NDRI است اما یک محرک معمولی نیست ، در اوایل سال جاری در آزمون فاز III (NCT05972044) با نقطه پایانی اصلی خود روبرو شد. این دارو منجر به کاهش 45 درصدی علائم ADHD شده است. همانطور که با ارزیابی مقیاس محقق علائم ADHD -explorer (AISRS) ، 150 میلی گرم Sunosi کاهش می یابد ، میانگین کاهش سطح خروجی 17.7 امتیاز را در مقایسه با 14.3 امتیاز دارونما کاهش می دهد.
Sunosi قبلاً در انگلستان برای درمان خواب آلودگی بیش از حد در روز (ED) در بزرگسالان مبتلا به مواد مخدر ، با یا بدون کاتاپلکسیا تأیید شده است. برخی از بیماران مبتلا به آپنه انسدادی خواب (OSA) نیز حق مصرف دارو را دارند. در سال 2022 ، Axsome 53 میلیون دلار در جلو پرداخت تا Sunosi را از داروهای جاز به دست آورد.
یک داروی تصویب اخیر ایالات متحده ، هرچند انگلستان نیست ، اما Qelbree داروهای Supernus (Viloxazine با کپسول های انتشار طولانی مدت) بود. تصور می شود مکانیسم عمل Qelbree ، گرچه نامشخص است ، با مهار جذب معکوس نوراپی نفرین است. FDA در ابتدا برای کودکان در سال 2021 تأیید شد ، برچسب دارو را در ژانویه امسال به روز کرد تا بزرگسالان را شامل شود.
درمان ADHD اخیراً در تقاطع های سیاسی در ایالات متحده بود. این اختلال به همراه اوتیسم به دلیل “داروهای بیش از حد” از دولت ترامپ جدا شد.
مداخله دارویی بخش مفیدی از مدیریت این اختلال باقی مانده است ، اگرچه بخشی از ترکیبی از درمان ها است که شامل مربیگری و تغییرات شیوه زندگی نیز می شود.




