بزرگترین جمعیت شناخته شده طوطی شب بسیار کمیاب کشف شده است

پس از یک قرن انقراض احتمالی، طوطی شب استرالیایی ساکن زمین یک دهه پیش آشکار شد که اصلاً منقرض نشده است – فقط یک چیز نادر شبح‌آلود ناپدید شده است.

محققان و صاحبان سنتی طوطی های شب را در کوئینزلند و استرالیای غربی (WA) دیده اند، اما تعداد آنها از زمان اوج قرن نوزدهم به شدت کاهش یافته است. کمتر از 100 پرنده کل جمعیت شناخته شده را تشکیل می دهند.

اکنون یک مطالعه 3 ساله توسط محیط بانان محلی و محیط بانان این تعداد را به میزان قابل توجهی افزایش داده است. آنها کشف خود را در کاوش در حیات وحش.

این تیم می گوید شواهدی از زندگی حداقل 50 طوطی شب در منطقه حفاظت شده بومی Ngururrpa (IPA) پیدا کرده است. IPA در صحرای بزرگ سندی در شمال شرقی واشنگتن و در همسایگی قلمرو شمالی واقع شده است.

رنجرها و بوم شناسان از Ngururrpa از آهنگ سنج ها – دستگاه های ضبط صوتی – برای ردیابی تماس های شبانه طوطی ها در IPA استفاده کردند.

دکتر راشل پولتریج، یکی از نویسندگان این مقاله، یکی از نویسندگان این مقاله، دکتر راشل پولتریج، بوم شناس در این مرکز، از دانش خود در مورد کشور و زیستگاه، منابع غذایی و آب استفاده کردند تا بدانند مترها را کجا قرار دهند و واقعاً توانستند تماس های زیادی دریافت کنند. Native Wilderness Alliance می گوید کیهان.

این تیم تماس‌های طوطی‌های شبانه را در 17 مکان از 31 سایتی که آهنگ‌سنج‌ها را در آن قرار دادند، شناسایی کردند.

“اما علاوه بر آن، ما خودمان آنها را در کمپ خود می شنویم، و در سفر اخیر محیط بانان واقعاً از داشتن یک طوطی شب در اردوگاه خود هیجان زده بودند. پولتریج می‌گوید: «آنها آن را به وضوح دیدند.

ما حتی لانه و تخم هم پیدا کردیم.»

تحقیقات قبلی روی جمعیت کوئینزلند نشان داده است که طوطی‌های شب ترجیح می‌دهند در یک نوع خاص از علف‌های اسپینیفکس بخوابند. Triodia longiceps.

محیط بان ها آن را لانو لانو می نامند. این گونه اسپینیفکس غالب در آنجا نیست. پولتریج می گوید: این فقط در انواع خاصی از زمین شناسی است.

بنابراین می‌توانیم از نقشه‌های زمین‌شناسی و تصاویر ماهواره‌ای برای نقشه‌برداری از محل رشد قدیمی لانو لانو اسپینیفکس استفاده کنیم.

این تیم بیش از 50 نقطه را در IPA Ngururrpa پیدا کردند و 31 مورد از این مکان ها را با ضبط صدا برای حداقل 3 هفته در یک زمان مورد مطالعه قرار دادند.

آنها با کمک متخصص طوطی های شبانه دکتر نیک لسبرگ، بوم شناس در دانشگاه کوئینزلند، تماس های پرندگان جداگانه را در این ضبط ها شناسایی کردند.

پولتریج می گوید: «ما تا 5 پرنده مختلف در یک مکان داشته ایم.

“ما فکر می کنیم برخی از سایت ها فقط 1-2 دارند.”

تیم نمی تواند با این روش مطمئن باشد، اما آنها معتقدند تا 30 پرنده جداگانه را ثبت کرده اند. از آنجا که آنها برخی از زیستگاه های احتمالی را بررسی کردند، به این معنی که آنها معتقدند حداقل 50 طوطی شب در کل منطقه زندگی می کنند.

پولتریج می گوید: «این امکان وجود دارد که بیش از 50 مورد باشد.

جمعیت بزرگ طوطی های شب در معرض آتش سوزی و شکار وحشی – مقصران اصلی کاهش طوطی شب – هستند، اما اکنون تلاش هایی برای محافظت از آنها در حال انجام است.

پولتریج می‌گوید: «تاکنون، بیشتر تحقیقات دقیق در مورد طوطی‌های شبانه روی این جمعیت کوچک در کوئینزلند انجام شده است که در 10 سال گذشته مورد مطالعه قرار گرفته است.

در مورد پرندگان استرالیای غربی، جایی که بیشتر پرندگان واقعاً در آنجا هستند، اطلاعات زیادی منتشر نشده است.

چشم انداز در واشنگتن چالش های مختلفی را برای کوئینزلند ایجاد می کند.

پولتریج می‌گوید: «آتش‌سوزی در صحرای بزرگ شن بسیار شایع‌تر از کوئینزلند است، زیرا ما صدها کیلومتر اسپینیفکس داریم که بسیار قابل اشتعال است.

مگافایرهای ناشی از رعد و برق می توانند بخش های وسیعی از زیستگاه را از بین ببرند.

«در این مکان‌های بسیار دورافتاده و غیرقابل دسترس، جایی که چیزی برای مهار آتش وجود ندارد، می‌توانند برای همیشه بروند. پولتریج می‌گوید، اما در جایی که محیط‌بانان از کشور مراقبت می‌کنند، مدیریت آتش‌نشانی بخش بسیار مهمی از کار آنهاست.

“محوران Ngururrpa در چند سال گذشته از زمان ایجاد منطقه حفاظت شده محلی خود، سوختگی های زمینی و هوایی را انجام داده اند. [in 2020]. و قبل از آن مردم سوزاندن سنتی انجام می دادند.

از زمان پیدا کردن زیستگاه طوطی‌های شبانه، اتحاد محلی بیابان به هماهنگ کردن آتش‌سوزی که از محل زندگی آنها محافظت می‌کند، کمک کرده است.

پولتریج می‌گوید: «ما اطلاعات بسیار خوبی درباره تاریخچه آتش‌سوزی داریم، بنابراین سن سوخت‌ها را در همه مکان‌های مختلف می‌دانیم و می‌توانیم به طور استراتژیک آتش‌سوزی را در اطراف زیستگاه طوطی‌های شبانه قرار دهیم.»

“خدا را شکر زیرا همیشه رعد و برق وجود دارد. سال گذشته یکی از سایت های خوب ما متأسفانه بر اثر آتش سوزی ناشی از صاعقه سوخت. اما چون این همه سوزاندن در اطراف آن انجام می شد، این آتش تنها یک مکان را سوزاند.

این منطقه نیز توسط گربه های وحشی تهدید می شود. این تیم روش‌های طعمه‌گذاری را توصیه می‌کند که از آسیب رساندن به دینگوها، مانند هدف‌گیران Felixer، برای مدیریت آنها جلوگیری می‌کند.

پولتریج می گوید: «در بخش بزرگی از کشور شنی اسپینیفکس، جایی که تقریباً هیچ کانگورو، خرگوش، لاشه گاو وجود ندارد، گربه وحشی اکنون بزرگترین پستانداری است که دینگوها می توانند آن را شکار کنند.

بنابراین آنها گربه های وحشی زیادی می خورند. تقریبا هیچ درختی برای بالا رفتن گربه ها وجود ندارد. گربه ها استقامت زیادی ندارند، بنابراین دینگوها می توانند آنها را تعقیب کنند و آنها را بگیرند. و 15 درصد از اسکیت های دینگو در این منطقه دارای خز و پنجه های گربه های وحشی بودند.

پولتریج می گوید که کشف طوطی شب اهمیت مدیریت محیط بان محلی در کشور را تایید می کند.

او می گوید: «واقعاً مهم است که این مدیریت توسط افرادی انجام شود که درک خوبی از کشور دارند و واقعاً به همه گیاهان و حیوانات اهمیت می دهند.

کلیفورد سانفلای، محیط بان Ngururrpa در این روزنامه نوشت: “ما هنوز به دنبال آنها هستیم تا مطمئن شویم که ایمن هستند و هنوز هم در حال یافتن آنها هستیم.”