این سوتین سونوگرافی می تواند سرطان را زودتر تشخیص دهد

در سال 2015، کنان داگدویرن به عنوان دانشجوی فوق دکترا در MIT مشغول به کار بود که متوجه شد عمه‌اش فاطما به نوع تهاجمی سرطان سینه مبتلا شده است. Dağdeviren که کارش بر ساخت دستگاه‌های انعطاف‌پذیری متمرکز است که می‌توانند داده‌های بیومتریک را ثبت کنند، به هلند پرواز کرد تا در آخرین لحظات در کنار خویشاوند خود باشد.

داگدویرن در کنار بالین خاله‌اش ایده‌ای برای یک سوتین الکترونیکی با سونوگرافی داخلی طراحی کرد که می‌تواند سینه‌ها را بیشتر اسکن کند و قبل از اینکه فرصتی برای انتشار پیدا کند سرطان‌ها را مبتلا کند.

این فقط راهی بود تا به عمه اش در یک زمان سخت و غیرقابل تصور آرامش بخشد. اما زمانی که داگدویرن در سال بعد به عضویت هیئت علمی دانشگاه MIT درآمد، این سوتین در ذهن او ماند. ماموریت آزمایشگاه او مهار و رمزگشایی مدل‌های فیزیکی جهان است – چیزی که به معنای ایجاد دستگاه‌های الکترونیکی متناسب با بدن و گرفتن داده‌ها است.

شش سال و نیم بعد – با تأخیر به دلیل مسائل مالی و موانع فنی – Dağdeviren سرانجام توانست این طرح غیر متعارف را زنده کند. آخرین اختراع تیم او یک پچ فراصوت قابل انعطاف و پوشیدنی است که در فنجان یک سوتین قرار می گیرد و توسط آهنربا در جای خود نگه داشته می شود. اکنون فناوری رویا روی یک تکه کاغذ نیست، این واقعی است که می توانم دست بگیرم و لمس کنم و می توانم سینه مردم را بپوشم و ناهنجاری های آنها را ببینم.

غربالگری سرطان سینه یک علم ناقص است. بهترین روشی که پزشکان دارند، ماموگرافی است که معمولاً هر دو تا سه سال یک بار برای زنان پس از 40 یا 50 سالگی انجام می شود. ماموگرافی شامل اشعه ایکس است، به این معنی که تشعشع تعداد دفعات انجام آزمایش را محدود می کند. و سینه ها، خوب، سینه هستند. این روش شامل خرد کردن بافت سینه بین دو صفحه است که نه تنها ناراحت کننده است، بلکه در صورت وجود تومور می تواند تغییر شکل دهد و تصویربرداری از آن را دشوارتر کند. ماموگرافی همچنین سرطان را در زنان با بافت سینه متراکم تشخیص نمی دهد.

اما وصله اولتراسوندی که Dağdeviren و تیمش ایجاد کردند – یک طرح لانه زنبوری به اندازه کف دست که با چاپگر سه بعدی ساخته شده است – با شکل سینه مطابقت دارد و داده‌های بلادرنگ را ضبط می‌کند که می‌تواند مستقیماً به یک برنامه در تلفن زن ارسال شود. (این طرح این است: در حال حاضر، دستگاه باید به دستگاه اولتراسوند وصل شود تا تصاویر را ببیند.) داگدویرن می گوید: «شما می توانید در حین نوشیدن قهوه، داده ها را ضبط کنید. ایجاد این پچ شامل کوچک‌سازی فناوری اولتراسوند بود که تیم او با ترکیب یک ماده پیزوالکتریک جدید که می‌تواند فشار فیزیکی را به انرژی الکتریکی تبدیل کند، انجام داد.

مشکلی که Dağdeviren و تیمش با آن مقابله می کنند – ابتلا به سرطان سینه با سرعت بیشتری – بسیار بزرگ است. از هر هشت زن، یک زن در طول زندگی خود به سرطان سینه مبتلا می شود. در سال 2020، 685000 نفر (زن و مرد) بر اثر سرطان سینه جان خود را از دست دادند. به جای اینکه هر دو سال یک نقطه داده برای سینه خود داشته باشید، اگر هر روز با دستگاهی مانند Dağdeviren اسکن می‌کنید، می‌توانید 730 نقطه داده برای کار داشته باشید، با پتانسیل ابتلا به توده‌های بدخیم خیلی زودتر. Dağdeviren می گوید این دستگاه پتانسیل نجات جان 12 میلیون نفر در سال را دارد.

در جولای 2023، تیم او اولین اثبات مفهومی خود را منتشر کرد کاغذ در مورد تکنولوژی موجود در مجله پیشرفت علمی، جایی که آنها نشان دادند که اسکنر می تواند کیست هایی به قطر 0.3 سانتی متر را در سینه یک زن 71 ساله تشخیص دهد. آنها اکنون در حال آماده شدن برای انجام آزمایشی بزرگتر با شرکت کنندگان بیشتر هستند و Dağdeviren قصد دارد از اساتید دانشگاه MIT برای آزمایش این فناوری کمک بگیرد.

Dağdeviren این فناوری را محدود به تشخیص سرطان سینه نمی داند. بقیه بدن انسان نیز برای بازرسی قرار دارد: او حتی زمانی که باردار بود آن را روی شکم خود گذاشت تا لگد زدن نوزادش را به داخل تماشا کند. او قصد دارد پس از دریافت تاییدیه از سازمان غذا و داروی ایالات متحده، شرکت خود را برای مجوز سیستم های مراقبت های بهداشتی راه اندازی کند.

برای شروع، Dağdeviren می‌خواهد این فناوری برای زنان پرخطر مانند خودش که سابقه خانوادگی سرطان سینه دارند، در دسترس قرار گیرد. او همچنین می‌خواهد به جمعیت‌های زنان محروم، مانند زنان سیاه‌پوست و قهوه‌ای، و زنان کشورهای فقیرتر که ممکن است به برنامه‌های غربالگری دسترسی نداشته باشند، دسترسی پیدا کند.

در نهایت، Dağdeviren می‌خواهد این امکان را برای مردم فراهم کند که بدانند هر روز در بدنشان چه می‌گذرد، همانطور که ما پیش‌بینی آب و هوا را بررسی می‌کنیم. “آیا خنده دار نیست، شما همه چیز را در مورد ظاهر می دانید – چگونه در این قرن از بافت های خود اطلاعی ندارید؟”

این مقاله برای اولین بار در شماره ژانویه / فوریه 2024 WIRED UK منتشر شد.